11
¹ Një ditë ishte në një vend e po lutej. Si mbaroi, njëri prej dishepujve të Tij i tha: "Zot, na mëso të lutemi, ashtu si i ka mësuar Gjoni dishepujt e vet."
² Ai u tha: "Kur të luteni, thoni, O Atë, u shenjtëroftë emri Yt. Ardhtë mbretëria jote.
³ Na jep çdo ditë bukën tonë të përditshme.
⁴ Falna mëkatet tona; sepse edhe ne i falim të gjithë ata që na detyrohen neve. Dhe mos na shtjer në ngasje."
⁵ Ai u tha: "Mendo sikur njëri prej jush që ka një mik, t’i shkojë atij në mes të natës e t’i thotë: ‘O mik, më jep hua tri bukë,
⁶ sepse më ka ardhur prej udhe një miku im dhe nuk kam çfarë t’i vë përpara’
⁷ dhe ai, nga brenda, duke u përgjigjur, t’i thotë: ‘Mos më shqetëso; dera është tashmë e mbyllur, dhe fëmijët e mi janë në shtrat bashkë me mua; nuk mund të ngrihem të të jap’.
⁸ Po ju them, edhe po të mos ngrihet për t’i dhënë gjë, për hir të miqësisë, megjithatë, i mërzitur nga këmbëngulja e tij, do të ngrihet e do t’i japë aq sa i nevojitet.
⁹ Edhe unë po ju them: ‘Lypni dhe do t’ju jepet; kërkoni dhe do të gjeni; trokisni dhe dera do t’ju hapet’.
¹⁰ Sepse kushdo që lyp, merr; ai që kërkon, gjen, dhe atij që troket, dera do t’i hapet.
¹¹ Dhe cili prej jush është atë i tillë që, po t’i kërkojë djali peshk, në vend të peshkut do t’i japë një gjarpër?
¹² Ose, po t’i kërkojë vezë, do t’i japë një akrep?
¹³ Nëse ju pra, që jeni të ligj, dini t’u jepni dhurata të mira fëmijëve tuaj, sa më tepër Ati në qiell do t’u japë Frymën e Shenjtë atyre që e kërkojnë Atë?"
¹⁴ Jezusi po nxirrte një demon [që ishte] i pagojë. Dhe ndodhi që, kur demoni doli jashtë, i pagoji foli; turmat u mrekulluan.
¹⁵ Por disa prej tyre thanë: "Ai i dëbon demonët me anë të Beelzebulit, të parit të demonëve."
¹⁶ Të tjerët, duke u përpjekur ta vinin në provë, kërkonin prej Tij shenjë nga qielli.
¹⁷ Por Ai, duke i ditur mendimet e tyre, u tha: "Çdo mbretëri e përçarë në vetvete, shkatërrohet, dhe shtëpia e përçarë shembet.
¹⁸ Madje edhe Satani, po të jetë i përçarë në vetvete, si do të qëndrojë mbretëria e tij? Sepse ju thoni që i dëboj demonët me anë të Beelzebulit.
¹⁹ Nëse Unë i dëboj demonët me anë të Beelzebulit, po bijtë tuaj me anë të kujt i dëbojnë? Prandaj, vetë ata do të jenë gjykatësit tuaj.
²⁰ Por nëse Unë i dëboj demonët me gishtin e Perëndisë, atëherë mbretëria e Perëndisë ka ardhur te ju.
²¹ Kur një njeri i fortë, i armatosur mirë, e ruan shtëpinë e vet, i gjithë malli i tij është i siguruar.
²² Por, kur një më i fortë se ai vjen dhe e mund atë, ia merr armët te të cilat ai kishte besim, dhe e ndan plaçkën e grabitur.
²³ Kush nuk është me Mua, është kundër Meje, dhe kush nuk mbledh me Mua, shkapërdan.
²⁴ Kur fryma e papastër del jashtë prej njeriut, shkon nëpër vende të thata e kërkon të prehet dhe, kur nuk gjen qetësi, thotë: ‘Do të kthehem në shtëpinë time prej nga kam dalë.’
²⁵ Dhe kur vjen, e gjen të pastruar dhe të rregulluar.
²⁶ Pastaj shkon e merr edhe shtatë frymë të tjera, më të liga se vetja; ato hyjnë e banojnë atje; gjendja e atij njeriu tani bëhet më e keqe se më parë."
²⁷ Dhe ndodhi që, kur po i thoshte këto gjëra, një grua nga turma i tha me zë të lartë: "Lum barku që të mbajti dhe gjiri që të mëndi."
²⁸ Por Ai i tha: "Për më tepër, lum ata që dëgjojnë fjalën e Perëndisë dhe e mbajnë."
²⁹ Ndërsa turmat po dyndeshin, Ai filloi të thoshte: "Ky brez është një brez i lig; kërkon shenjë dhe shenjë nuk do t’i jepet, veç shenjës së Jonas.
³⁰ Sepse ashtu sikurse Jona u bë shenjë për banorët e Ninivës, po ashtu do të jetë edhe Biri i Njeriut për këtë brez.
³¹ Mbretëresha e Jugut do të ngrihet ditën e gjykimit me njerëzit e këtij brezi dhe do t’i dënojë, sepse ajo kishte ardhur nga skajet e dheut për të dëgjuar mençurinë e Solomonit, dhe ja, këtu ka një më të madh se Solomoni.
³² Ditën e gjykimit burrat e Ninivës do të ngrihen me këtë brez dhe do ta dënojnë; sepse ata u penduan nga predikimi i Jonas, dhe ja, këtu ka një më të madh se Jona.
³³ Askush, pasi të ketë ndezur kandilin, nuk e vë në një vend të fshehtë [as nën karroqe], por në shandan, në mënyrë që ata që hyjnë, të shohin dritën.
³⁴ Kandili i trupit është syri yt; po të jetë syri yt i shëndoshë, i tërë trupi yt është i ndriçuar; por po të jetë i ligë, edhe trupi yt është në errësirë.
³⁵ Prandaj, hap sytë se mos drita brenda teje është errësirë.
³⁶ Pra, nëse i tërë trupi yt është i ndriçuar, pa pasur ndonjë pjesë të errët, do të jetë i ndriçuar i tëri, si në rastin kur kandili të ndriçon me shkëlqimin e vet."
³⁷ Dhe, ndërsa po fliste, një farize i kërkoi që të hante drekë me të; Ai hyri dhe u shtrua në tryezë.
³⁸ Por kur farizeu e pa, u habit që Ai nuk bëri larjen para se të hante.
³⁹ Atëherë Zoti i tha: "Vërtet, ju farizenjtë pastroni anën e jashtme të kupës e të pjatës, ndërsa përbrenda jeni të mbushur me grabitje dhe ligësi.
⁴⁰ O të pamend! Ai që ka bërë anën e jashtme, vallë nuk ka bërë edhe të brendshmen?
⁴¹ Pra, jepni më mirë si lëmoshë ato që janë brenda, dhe ja, gjithçka do të jetë e pastër për ju.
⁴² Por mjerë ju, o farizenj! Sepse ju jepni të dhjetën e mendrës dhe të ryzës e të çdo lloj barishteje dhe lini pas dore drejtësinë dhe dashurinë e Perëndisë; këto gjëra duhej të ishin bërë, pa i lënë pas dore edhe ato të tjerat.
⁴³ Mjerë ju o farizenj! Sepse doni vendet e nderit në sinagoga, si edhe përshëndetje në treg.
⁴⁴ Mjerë ju! Sepse u ngjani varreve që nuk shihen, mbi të cilat ecin njerëzit, pa e ditur."
⁴⁵ Pastaj, njëri prej njohësve të ligjit, duke u përgjigjur, tha: "Mjeshtër, duke thënë këto gjëra, po na fyen edhe ne."
⁴⁶ Ai tha: "Mjerë edhe ju, o interpretues të ligjit! Sepse u vini njerëzve barrë që nuk mund të mbahen, ndërsa ju vetë nuk ngrini as gishtin për t’i prekur.
⁴⁷ Mjerë ju! Sepse ndërtoni varret e atyre profetëve, që etërit tuaj i vranë.
⁴⁸ Pra, ju jeni dëshmitarë dhe miratoni ato çka kanë bërë etërit tuaj, sepse ata vërtet i vranë, kurse ju u ndërtoni varret.
⁴⁹ Prandaj, edhe mençuria e Perëndisë tha: ‘Do t’u dërgoj profetë e apostuj, disa prej të cilëve ata do t’i vrasin dhe disa do t’i përndjekin,
⁵⁰ prandaj, gjaku i të gjithë profetëve që u derdh, që prej themelimit të botës, t’i kërkohet këtij brezi,
⁵¹ nga gjaku i Abelit deri te gjaku i Zakarisë, që u vra midis altarit dhe tempullit.’ Po, po jua them, këtij brezi do t’i kërkohet llogari.
⁵² Mjerë ju, o mësues të ligjit! Sepse ju keni marrë çelësin e dijes; ju vetë nuk hytë, por penguat ata që donin të hynin."
⁵³ Dhe kur doli prej andej, skribët dhe farizenjtë filluan ta marrin mëri keqas e ta sulmojnë me pyetje për shumë gjëra,
⁵⁴ duke i ngritur kurth për të kapur ndonjë gjë që mund t’i shpëtonte nga goja.