10
¹ Dhe pas këtyre Zoti caktoi edhe shtatëdhjetë [e dy] të tjerë, dhe i dërgoi dy e nga dy para Tij në çdo qytet e vend ku kishte ndër mend të shkonte Ai vetë.
² Dhe u thoshte: "Të korrat janë të shumta, por argatët janë të paktë; lutjuni Zotit të të korrave, që Ai të nxjerrë argatë në të korrat e Veta.
³ Shkoni! Ja, po ju dërgoj si qengjat në mes të ujqve.
⁴ Mos merrni me vete as kuletë, as trastë e as opinga, dhe askënd mos përshëndetni rrugës.
⁵ Dhe në çdo shtëpi që të hyni, më parë thoni: ‘Paqja qoftë në këtë shtëpi’.
⁶ Dhe në qoftë atje ndonjë bir i paqes, mbi të do të qëndrojë paqja juaj, përndryshe, do të kthehet te ju.
⁷ Dhe qëndroni në atë shtëpi, duke ngrënë e duke pirë çfarë t’ju japin; sepse punëtori e ka me hak pagën e vet. Mos kaloni nga shtëpia në shtëpi.
⁸ Dhe në çdo qytet ku do të hyni dhe do t’ju presin, hani çfarë t’ju vënë përpara.
⁹ Shëroni të sëmurët që janë atje dhe u thoni: ‘Mbretëria e Perëndisë ju është afruar’.
¹⁰ Por në atë qytet ku do të hyni dhe nuk do t’ju presin, dilni nëpër rrugët e tij dhe thoni,
¹¹ ‘Edhe pluhurin e qytetit tuaj që na është ngjitur ndër këmbë, po e shkundim kundër jush; veçse ta dini që mbretëria e Perëndisë po afrohet’.
¹² Po ju them që në atë ditë më e lehtë do të jetë për Sodomën, sesa për atë qytet.
¹³ Mjerë ti, Korazin! Mjerë ti, Betsaida! Sepse po të ishin bërë në Tir e në Sidon mrekullitë që janë bërë te ju, ata do të ishin penduar prej kohësh, duke u veshur me thasë e duke ndenjur në hi.
¹⁴ Por po ju them se në ditën e gjykimit Tiri e Sidoni do ta kenë më të lehtë se ju për të duruar.
¹⁵ Dhe ti, Kapernaum, mos vallë do të lartësohesh deri në qiell? Poshtë në ferr do të gremisesh.
¹⁶ Ai që ju dëgjon ju, më dëgjon Mua, dhe ai që ju përbuz ju, më përbuz Mua dhe ai që më përbuz Mua, përbuz Atë që më ka dërguar Mua."
¹⁷ Dhe ata të shtatëdhjetë [e dy] u kthyen të gëzuar, duke thënë: "Zot, edhe demonët po na nënshtrohen në emrin Tënd."
¹⁸ Ai u tha: "E shihja se si binte Satani nga qielli si një vetëtimë.
¹⁹ Ja, ju kam dhënë fuqi që të shkelni mbi gjarpërinj e akrepa dhe të mposhtni çdo fuqi të armikut dhe asgjë nuk do t’ju dëmtojë.
²⁰ Megjithatë mos u gëzoni që frymët ju nënshtrohen; por gëzohuni që emrat tuaj janë shkruar në qiej."
²¹ Në po atë orë Ai u ngazëllua në Frymën e Shenjtë dhe tha: "Po të lëvdoj Ty, O Atë, Zot i qiellit dhe i dheut, që ua ke fshehur këto gjëra të mençurve dhe të zgjuarve dhe ua ke zbuluar të vegjëlve. Po, o Atë, sepse kështu të ka pëlqyer Ty.
²² Gjithçka më është dorëzuar nga Ati Im dhe askush veç Atit nuk e di se kush është Biri dhe askush nuk e di se kush është Ati përveç Birit dhe atij të cilit Biri dëshiron t’ia zbulojë."
²³ Dhe duke u kthyer nga dishepujt, u tha mënjanë: "Lum sytë që shohin ato që shihni ju.
²⁴ Sepse, po ju them, që shumë profetë dhe mbretër kanë dashur t’i shohin ato që shihni ju dhe nuk i kanë parë, të dëgjojnë ato që dëgjoni ju dhe nuk i kanë dëgjuar."
²⁵ Dhe ja, një njeri i ligjit u ngrit për ta vënë në provë, duke thënë: "Mjeshtër, çfarë duhet të bëj që të trashëgoj jetën e amshuar?"
²⁶ Ai i tha: "Çfarë është shkruar në Ligj? Si e lexon ti?"
²⁷ Ai u përgjigj dhe tha: "Duaje Zotin, Perëndinë tënd me tërë zemrën tënde, me tërë shpirtin tënd, me tërë forcën tënde e me tërë mendjen tënde, duaje edhe të afërmin tënd ashtu si veten tënde."
²⁸ Jezusi i tha: "Drejt u përgjigje; bëje këtë dhe do të jetosh."
²⁹ Por ai, duke dashur t’i jepte të drejtë vetes, i tha Jezusit: "E kush është i afërmi im?"
³⁰ Dhe Jezusi iu përgjigj dhe tha: "Një njeri, që zbriste nga Jeruzalemi në Jeriko, ra në duar të kusarëve, të cilët, pasi e zhveshën dhe e rrahën, u larguan duke e lënë gjysmë të vdekur.
³¹ Rastësisht, një prift që po zbriste asaj rruge, e pa dhe kaloi në anën tjetër të rrugës.
³² Po ashtu edhe një levit, që erdhi në atë vend, e pa dhe kaloi në anën tjetër.
³³ Ndërsa një samaritan, që po udhëtonte, i shkoi pranë dhe, kur e pa, i erdhi keq.
³⁴ Iu afrua, ia lidhi plagët duke ia lyer me vaj e verë, e vuri mbi kafshën e vet, e solli në një bujtinë dhe u kujdes për të.
³⁵ Të nesërmen, nxori dy denarë, ia dha bujtinarit dhe tha: ‘Kujdesu për të dhe çfarëdo shpenzimi të tepërt që të bësh, do të ta paguaj kur të kthehem’.
³⁶ Cili prej atyre të treve, mendon ti se ishte i afërmi i atij që ra në duar të kusarëve?"
³⁷ Ai tha: "Ai që tregoi mëshirë për të." Jezusi i tha: "Shko e bëj edhe ti të njëjtën gjë."
³⁸ Kur ishin në rrugë e sipër, Ai hyri në një fshat, ku e priti në shtëpinë e saj një grua me emrin Marta.
³⁹ Kjo kishte një motër që quhej Mari. Edhe kjo u ul tek këmbët e Zotit e po dëgjonte fjalën e Tij.
⁴⁰ Por Marta, që ishte e zënë me punët e shumta të shërbimit, iu afrua dhe i tha: "Zot, a nuk të vjen keq që ime motër më la vetëm të shërbej? Thuaji pra asaj që të më ndihmojë."
⁴¹ Dhe Zoti, duke u përgjigjur, i tha: "Marta, Marta, kujdesesh dhe shqetësohesh për shumë gjëra.
⁴² Por një gjë është e nevojshme. Maria zgjodhi pjesën e mirë, që nuk do t’i merret."