kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21
kap 22
kap 23
kap 24

Lluka

^1
1 Meqenëse shumë veta kanë marrë përsipër të renditin rrëfimin e atyre gjërave që kanë ndodhur midis nesh,
² ashtu siç na i kanë lënë ata, të cilët që prej fillimit ishin dëshmitarë të fjalës dhe u bënë shërbyes të saj,
³ m’u duk me vend edhe mua, që i kam ndjekur këto gjëra me saktësi që prej fillimit, që t’i shkruaj me radhë, fort i nderuar Teofil,
⁴ që ta marrësh vesh vërtetësinë e atyre gjërave që të kanë mësuar.
⁵ Në ditët e Herodit, mbretit të Judesë, ishte një prift me emrin Zakaria, nga grupi i Abijas, dhe e shoqja e tij, që ishte nga të bijat e Aaronit dhe quhej Elizabetë.
⁶ Dhe të dy ishin të drejtë përpara Perëndisë, duke ndjekur pikë për pikë të gjitha porositë dhe urdhërimet e Zotit.
⁷ Ata nuk kishin fëmijë, sepse Elizabeta ishte beronjë, dhe të dy ishin mjaft të shtyrë në moshë.
⁸ Dhe ndodhi që, ndërsa Zakaria po shërbente si prift përpara Perëndisë, sipas radhës në grupin e vet,
⁹ sipas zakonit të priftërisë, i ra shorti të hynte në tempullin e Zotit për të djegur temjanin.
¹⁰ E gjithë gjindja po lutej përjashta në orën e temjanit.
¹¹ Atij iu shfaq një engjëll i Zotit duke qëndruar në të djathtë të altarit të temjanit.
¹² Zakaria, kur e pa, u shqetësua, dhe e pushtoi frika.
¹³ Por engjëlli i tha: "Mos ki frikë, Zakari, sepse lutja jote u dëgjua; jot shoqe Elizabeta do të të lindë një djalë, të cilit do t’ia vësh emrin Gjon.
¹⁴ Ai do t’ju sjellë gëzim e hare, dhe shumë do të gëzojnë për lindjen e tij.
¹⁵ Sepse ai do të jetë i madh para Zotit; nuk do të pijë as verë e as pije të forta, dhe do të mbushet me Frymën e Shenjtë që në bark të nënës.
¹⁶ Dhe do t’i kthejë te Zoti, Perëndia i tyre, shumë nga bijtë e Izraelit.
¹⁷ Ai do të shkojë para Tij me frymë dhe me fuqi të Elias, për t’i kthyer zemrat e etërve te fëmijët, dhe të pabindurit te mençuria e të drejtëve – për të bërë gati një popull të përgatitur për Zotin."
¹⁸ Zakaria i tha engjëllit: "Si do ta marr vesh këtë punë? Sepse unë jam i moshuar dhe ime shoqe është e shtyrë në moshë."
¹⁹ Engjëlli u përgjigj dhe i tha: "Unë jam Gabrieli, ai që qëndron përpara Perëndisë, dhe jam dërguar të flas me ty e të të sjell këtë lajm të mirë.
²⁰ Dhe, ja, ti do të mbetesh i pagojë, e nuk do të mund të flasësh deri në ditën kur të ndodhin këto gjëra, sepse nuk besove në fjalët e mia, të cilat do të përmbushen kur t’u vijë koha."
²¹ Populli po e priste Zakarinë, dhe habitej që ai po vonohej në tempull.
²² Kur doli, nuk ishte në gjendje t’u fliste atyre; ata e morën vesh që ai kishte parë një vegim në tempull; ua bënte me shenja dhe mbeti i pagojë.
²³ Dhe ndodhi që, kur u mbushën ditët e shërbesës së tij, ai u largua për në shtëpinë e vet.
²⁴ Pas këtyre ditëve, gruaja e tij, Elizabeta, mbeti shtatzënë dhe u fsheh për pesë muaj, duke thënë:
²⁵ "Kështu ka vepruar Zoti me mua në ditët kur i ktheu sytë nga unë për të ma hequr turpin midis njerëzve."
²⁶ Dhe në muajin e gjashtë Perëndia dërgoi engjëllin Gabriel në një qytet të Galilesë, të quajtur Nazaret,
²⁷ te një virgjëreshë e fejuar me një njeri me emrin Jozef, nga shtëpia e Davidit; emri i virgjëreshës ishte Mari.
²⁸ Engjëlli iu afrua asaj dhe i tha: "Të falem, o grua hirplote, Zoti është me ty."
²⁹ Ajo u shqetësua nga ajo fjalë dhe po vriste mendjen ç’lloj përshëndetjeje të ishte kjo vallë.
³⁰ Dhe engjëlli i tha: "Mos ki frikë Mari; sepse ti ke gjetur hir përpara Perëndisë.
³¹ Dhe ja, do të mbetesh shtatzënë, e do të lindësh një djalë, dhe emrin do t’ia vësh Jezus.
³² Ai do të jetë i madhërishëm dhe do të quhet Bir i Më të Lartit; dhe Zoti Perëndi do t’i japë Atij fronin e Davidit, atit të Tij.
³³ Ai do të mbretërojë përjetë mbi shtëpinë e Jakobit e mbretëria e Tij nuk do të ketë mbarim."
³⁴ Maria i tha engjëllit: "Si do të ndodhë kjo, kur unë nuk njoh asnjë burrë?"
³⁵ Engjëlli iu përgjigj dhe i tha: "Fryma e Shenjtë do të zbresë mbi ty dhe hija e fuqisë së Më të Lartit do të të mbulojë; prandaj edhe i shenjti që do të lindë, do të quhet Bir i Perëndisë.
³⁶ Dhe ja, kushërira jote, Elizabeta, edhe ajo është shtatzënë me një djalë në pleqëri të saj, dhe tani, ajo që e quanin beronjë, është në muajin e gjashtë.
³⁷ Sepse asgjë nuk është e pamundur për Perëndinë."
³⁸ Atëherë Maria tha: "Jam shërbëtore e Zotit; u bëftë me mua siç thua ti." Dhe engjëlli u largua prej saj.
³⁹ Në ato ditë, Maria u ngrit dhe shkoi me nxitim në malësi, në një qytet të Judës.
⁴⁰ Hyri në shtëpinë e Zakarisë dhe përshëndeti Elizabetën.
⁴¹ Dhe ndodhi që, kur Elizabeta dëgjoi përshëndetjen e Marisë, foshnja lëvizi në bark të saj. Elizabeta u mbush me Frymën e Shenjtë dhe
⁴² thirri me zë të lartë e tha: "E bekuar je midis grave, dhe i bekuar është fryti i barkut tënd.
⁴³ E nga më vjen kjo mirësi, që nëna e Zotit tim po vjen tek unë?
⁴⁴ Sepse, ja, sapo erdhi në veshët e mi zëri i përshëndetjes sate, foshnja më kërceu me gëzim në bark.
⁴⁵ Lum ajo që ka besuar, sepse ato që Zoti i ka folur asaj, do të përmbushen."
⁴⁶ Maria i tha: "Shpirti im madhëron Zotin,
⁴⁷ dhe fryma ime ngazëllehet në Perëndinë, Shpëtimtarin tim,
⁴⁸ sepse Ai i ktheu sytë te përvujtëria e shërbëtores së Vet. Tani e tutje të gjithë brezat do të më quajnë të bekuar,
⁴⁹ sepse i Fuqishmi bëri gjëra të mëdha për mua, dhe i shenjtë është emri i Tij.
⁵⁰ Mëshira e Tij kalon nga njëra brezni në tjetrën tek ata që ia kanë frikën.
⁵¹ Ai bëri vepra të fuqishme me krahun e Vet; i ka përndarë ata që mbahen krenarë thellë në zemrat e tyre.
⁵² Ai zbriti të fuqishmit nga fronet e tyre dhe ngriti të përvuajturit.
⁵³ Të uriturit i mbushi me gjëra të mira; dhe të pasurit i dëboi duarbosh.
⁵⁴ E ndihmoi Izraelin, shërbëtorin e Vet, duke kujtuar mëshirën që,
⁵⁵ siç u foli etërve tanë, i dha Abrahamit dhe pasardhësve të tij për jetë."
⁵⁶ Maria qëndroi me Elizabetën rreth tre muaj e pastaj u kthye në shtëpinë e vet.
⁵⁷ Kur i erdhi koha Elizabetës për të lindur, ajo nxori në dritë një djalë.
⁵⁸ Fqinjët dhe të afërmit e saj e dëgjuan që Zoti po ia shfaqte asaj madhërisht mëshirën e Vet, dhe ata gëzoheshin bashkë me të.
⁵⁹ Dhe ndodhi që ditën e tetë, shkuan për ta rrethprerë fëmijën, dhe ia vunë emrin Zakari, sipas emrit të të atit.
⁶⁰ Por e ëma u përgjigj dhe tha: "Jo, jo! Do të quhet Gjon."
⁶¹ Ata i thanë: "Nuk ka njeri nga farefisi yt që të quhet me këtë emër."
⁶² I bënë me shenjë të atit të tij, për të marrë vesh se si donte ta quante ai.
⁶³ Ai kërkoi t’i jepnin një dërrasëz dhe shkroi këtë: "Emri i tij është Gjon." Ata të gjithë mbetën të habitur.
⁶⁴ Goja iu hap menjëherë, gjuha iu lirua, dhe filloi të fliste duke lëvduar Perëndinë.
⁶⁵ Të gjithë ata që banonin rreth tyre, i zuri frika, dhe në mbarë malësinë e Judesë flitej për të gjitha këto punë.
⁶⁶ Të gjithë që i dëgjonin këto gjëra, i ngulitën në zemrat e veta, duke thënë: "Ç’fëmijë do të jetë ky vallë? Sepse dora e Zotit ishte me të."
⁶⁷ I ati, Zakaria, u mbush me Frymën e Shenjtë dhe profetizoi, duke thënë:
⁶⁸ "I bekuar qoftë Zoti, Perëndia i Izraelit; sepse erdhi të shohë popullin e Vet dhe i dha shpengimin.
⁶⁹ Ai ngriti për ne një Shpëtimtar të fuqishëm në shtëpi të Davidit, shërbëtorit të Vet,
⁷⁰ siç foli qëmoti me gojën e profetëve të Vet të shenjtë,
⁷¹ se do të na shpëtojë prej armiqve tanë dhe nga dora e të gjithë atyre që na urrejnë,
⁷² për të shfaqur mëshirë ndaj etërve tanë e për të kujtuar besëlidhjen e Tij të shenjtë,
⁷³ betimin që Ai bëri para Abrahamit, atit tonë, se do të na lejojë,
⁷⁴ pasi të çlirohemi nga dora e armikut, t’i shërbejmë Atij pa frikë,
⁷⁵ shenjtërisht dhe me drejtësi në prani të Tij, gjatë gjithë ditëve tona.
⁷⁶ Edhe ti, o fëmija im, do të quhesh profet i Më të Lartit, sepse ti do t’i paraprish Zotit për të përgatitur udhët e Tij,
⁷⁷ për t’i bërë të ditur popullit të Tij shpëtimin nëpërmjet faljes së mëkateve të tyre;
⁷⁸ falë mëshirës së thellë të Perëndisë sonë, nëpërmjet së cilës do të na vijë nga lart lindja e diellit,
⁷⁹ për t’u dhënë dritë atyre që qëndrojnë në errësirë dhe në hijen e vdekjes, për t’i drejtuar këmbët tona kah rruga e paqes."
⁸⁰ Dhe fëmija rritej e forcohej në frymë, dhe qëndroi në shkretëtirë deri në ditën kur iu shfaq hapur Izraelit.