kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

2 Korintasve

^3
1 Po fillojmë përsëri të lavdërojmë veten tonë? Apo mos kemi nevojë, si disa, për letra rekomandimi për ju ose prej jush?
² Letra jonë jeni vetë ju, e shkruar në zemrat tona, e njohur dhe e lexuar nga të gjithë njerëzit.
³ Del qartë se jeni letër e Krishtit, nëpërmjet shërbesës sonë, të shkruar jo me bojë, por me Frymën e Perëndisë së gjallë, jo në rrasa guri, por në rrasa prej mishi, pra ndër zemra.
⁴ I tillë është besimi që kemi nëpërmjet Krishtit për Perëndinë.
⁵ Jo se ne e ndiejmë veten të aftë ta mendojmë diçka sikur të jetë prej vetes sonë, por aftësia jonë vjen prej Perëndisë,
⁶ që na ka bërë të aftë për t’i shërbyer besëlidhjes së re, jo shkronjës, por Frymës; sepse shkronja vret, por Fryma jep jetë.
⁷ Nëse shërbesa e vdekjes, me shkronja të gdhendura mbi gurë, u rrethua me lavdi, aq sa bijtë e Izraelit nuk ishin në gjendje të vështronin fytyrën e Moisiut për shkak të shkëlqimit të fytyrës së tij, megjithëse po venitej,
⁸ a nuk do të jetë më e lavdishme shërbesa e Frymës?
⁹ Sepse, nëse shërbesa e dënimit përmban lavdi, aq më tepër mbushullon në lavdi shërbesa e drejtësisë.
¹⁰ Sepse vërtet, çka ka qenë e lavdishme, nuk e ka më atë lavdi në krahasim me lavdinë më të shkëlqyer.
¹¹ Sepse, nëse ajo që ishte jetëshkurtër kishte lavdi, aq më shumë do të ketë lavdi ajo që vazhdon të jetojë .
¹² Pra, duke pasur një shpresë të këtillë, flasim me guxim të madh
¹³ dhe nuk bëjmë si Moisiu, që vinte një vel mbi fytyrë, që bijtë e Izraelit të mos vështronin fundin e asaj që po venitej.
¹⁴ Por mendjet e tyre u verbuan; sepse deri në ditën e sotme kur lexohet besëlidhja e vjetër ai vel mbetet i pazbuluar, sepse ai hiqet vetëm në Krishtin.
¹⁵ Deri në ditën e sotme, sa herë që lexohet Moisiu, një vel mbulon zemrat e tyre.
¹⁶ Sa herë që njeriu kthehet te Zoti, veli hiqet.
¹⁷ Zoti është Fryma dhe ku është Fryma e Zotit aty është liria.
¹⁸ Tani ne të gjithë, që me fytyrë të pambuluar pasqyrojmë lavdinë e Zotit, shndërrohemi në të njëjtin shëmbëllim me një lavdi gjithnjë në rritje, që vjen prej Zotit, që është Frymë.