kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

2 Korintasve

^12
1 Mburrja duhet; megjithëse nuk e vlen, do të vazhdoj me vegimet dhe zbulesat e Zotit.
² Njoh një njeri në Krishtin, i cili katërmbëdhjetë vjet më parë (a ishte në trup, a ishte jashtë trupit, këtë nuk e di, por Perëndia e di) u rrëmbye deri në të tretin qiell.
³ Dhe e di se ky njeri (a në trup a veç trupit nuk e di, por Perëndia e di)
⁴ u rrëmbye në parajsë dhe dëgjoi fjalë që nuk shprehen dhe që nuk lejohet të thuhen nga njeriu.
⁵ Për një njeri të këtillë do të mburrem; por nuk do të mburrem për veten time, me përjashtim të dobësive.
⁶ Sigurisht po të doja të mburresha, nuk do të isha pa mend, sepse do të thosha të vërtetën; por po përmbahem, që askush të mos më vlerësojë më shumë se ajo që sheh apo dëgjon prej meje.
⁷ Që të mos më rritej mendja së tepërmi për shkak të numrit shumë të madh të zbulesave, m’u vu një gjemb në mish, një i dërguar i Satanit, që të më bjerë me grushte se mos më rritej mendja.
⁸ Për këtë tri herë iu përgjërova Zotit që të ma largonte prej meje.
⁹ Ai më tha: "Të mjafton hiri Im, sepse fuqia përsoset në dobësi." Prandaj, me gëzim edhe më të madh do të mburrem për dobësitë e mia, që fuqia e Krishtit të qëndrojë tek unë.
¹⁰ Prandaj, kënaqem për dobësitë e mia, në fyerjet, në nevojat, në përndjekjet, në ankthet, për hir të Krishtit, sepse kur jam i dobët, atëherë jam i fortë.
¹¹ Jam bërë i marrë, por ju më detyruat. Duhej të rekomandohesha prej jush, sepse nuk jam aspak më poshtë se apostujt e lartë, edhe pse jam një hiç.
¹² Ato që e dallojnë apostullin, shenjat, çudirat dhe mrekullitë, u kryen vërtet midis jush me këmbëngulje të madhe.
¹³ Sepse në ç’gjë mbetët ju më prapa se pjesa tjetër e kishave, veç faktit që unë vetë nuk u bëra kurrë barrë për ju? Ma falni këtë fyerje.
¹⁴ Ja, kjo është e treta herë që bëhem gati të vij te ju dhe nuk do t’i rëndohem kujt; sepse nuk kërkoj të mirat tuaja, por ju; sepse fëmijët nuk janë të detyruar të kursejnë për prindërit, por prindërit për fëmijët.
¹⁵ Me kënaqësi do të shpenzoj dhe do të shpenzohem për shpirtrat tuaja. Po t’ju dua më shumë, a do të më doni më pak?
¹⁶ Por ashtu qoftë, unë nuk kam qenë barrë për ju; megjithatë si i shkathët që jam, ju zura me dredhi.
¹⁷ Mos vallë ju kam shfrytëzuar me anë të ndonjërit prej atyre që ju kam dërguar?
¹⁸ Iu luta Titit dhe bashkë me të dërgova edhe vëllanë tonë. Mos vallë ju ka shfrytëzuar Titi? A nuk kemi ecur në të njëjtën frymë? A nuk ecëm në po ato gjurmë?
¹⁹ Gjithë këtë kohë keni menduar se po mbrohemi para jush? Por ne kemi folur para Perëndisë si ata në Krishtin; të gjitha që bëjmë, o të dashur, janë për ndërtimin tuaj.
²⁰ Sepse kam frikë se mos, kur të vij, nuk ju gjej ashtu si dëshiroj dhe ju të mos më gjeni ashtu si dëshironi; se mos ka grindje, zili, mërira, sherr, përgojime, thashetheme, mburrje, trazira;
²¹ se mos, kur të vij përsëri, Perëndia im më përul përpara jush dhe më duhet të vajtoj për shumë nga ata që kanë mëkatuar më parë dhe nuk janë penduar për fëlliqësinë, përdaljen dhe shthurjen që kanë kryer.