kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

2 Korintasve

^11
1 Sa do të doja që të duronit pak marrëzi nga ana ime dhe vërtet ju po më duroni.
² Ushqej për ju një xhelozi Perëndie; sepse ju fejova me një burrë të vetëm për t’ju paraqitur te Krishti si një virgjëreshë të dëlirë.
³ Por kam frikë se ashtu siç mashtroi gjarpëri Evën me dinakërinë e vet, po ashtu edhe mendimet tuaja do të prishen duke u larguar nga thjeshtësia dhe pastërtia ndaj Krishtit.
⁴ Sepse, nëse vjen dikush që predikon një Jezus tjetër nga Ai që kemi predikuar ne, ose po të merrnit një frymë tjetër nga ç’keni marrë, ose një ungjill tjetër nga ai që keni pranuar, do ta duronit fort bukur.
⁵ Mendoj se kurrë nuk kam qenë më i pakët se apostujt më të lartë.
⁶ Mund të jem i pastërvitur në fjalë, por megjithatë njohuri kam; në fakt, jua kemi bërë të qartë me të gjitha mënyrat dhe në gjithçka.
⁷ Apo kam bërë ndonjë mëkat që e ula veten për t’ju lartësuar ju, duke jua predikuar falas ungjillin e Perëndisë?
⁸ Kam zhveshur kisha të tjera, duke u marrë pagë për jetesë, me qëllim që t’ju shërbeja juve.
⁹ Kur isha me ju dhe, kur kisha nevojë, nuk iu bëra barrë askujt, sepse kur erdhën vëllezërit nga Maqedonia, m’i plotësuan të gjitha nevojat që kisha. Në çdo gjë u ruajta dhe vazhdoj të ruhem që mos ju bëhem barrë.
¹⁰ Meqë e vërteta e Krishtit është në mua, askush nuk do ta pengojë këtë mburrje timen në krahinat e Akaisë.
¹¹ Pse? Se nuk ju dua? Perëndia e di!
¹² Por atë që po bëj, do të vazhdoj ta bëj, që të mos u jap shkas atyre që presin rastin të dalin njësoj me ne për atë që ata mburren.
¹³ Sepse njerëz të këtillë janë apostuj të rremë, punëtorë hileqarë, që hiqen si apostuj të Krishtit.
¹⁴ Dhe nuk është çudi, se edhe vetë Satani hiqet si engjëll drite.
¹⁵ Prandaj nuk është për t’u habitur, nëse edhe shërbyesit e tij e heqin veten si shërbyes të drejtësisë, por fundi i tyre do të jetë sipas veprave të tyre.
¹⁶ Përsëri po e them, askush të mos më quajë si të marrë; por në e bëfshi këtë, edhe si të marrë më pranoni, që edhe unë të mburrem pakëz.
¹⁷ Atë që flas, nuk e them siç do të fliste Zoti, por siç do të vepronte një i marrë, me këtë bindje që kam se mund të mburrem.
¹⁸ Meqenëse shumë veta mburren sipas mishit, atëherë do të mburrem edhe unë.
¹⁹ Sepse me kënaqësi i duroni të marrët, ju që jeni të mençur.
²⁰ Në të vërtetë ju duroni ata që ju bëjnë skllevër, që ju përpijnë, që ju shfrytëzojnë, që janë arrogantë, që ju godasin në fytyrë
²¹ Me turp e them se kemi qenë të dobët. Por për atë që mund të guxojë të mburret dikush, po flas si i marrë, për atë edhe mua nuk do të më mungojë guximi të mburrem.
²² Janë hebrenj? Edhe unë hebre jam. Janë izraelitë? Edhe unë izraelit jam. Janë pasardhës të Abrahamit. Edhe unë i tillë jam.
²³ Janë shërbëtorë të Krishtit? (Po flas si i marrë) Unë ca më tepër; jam munduar më shumë, kam qenë më shpesh në burgje, jam i rrahur më ashpër, shpeshherë në rrezik vdekjeje.
²⁴ Pesë herë kam marrë nga judenjtë dyzet kamxhikë pa një.
²⁵ Tri herë më rrahën me shkopinj, një herë me qëlluan me gurë, tri herë m’u mbyt anija, një natë e një ditë e kam kaluar në det të hapur,
²⁶ shpeshherë në udhëtime, në rreziqe nga lumenjtë, në rreziqe nga kusarët, në rreziqe prej njerëzve të mi, në rreziqe nga kombet, në rreziqe në qytet, në rreziqe në shkretëtirë, në rreziqe në det, në rreziqe mes vëllezërve të rremë,
²⁷ në lodhje e në mundim, shpeshherë pa gjumë, me uri dhe etje, shpeshherë pa bukë, në të ftohtë e në lakuriqësi.
²⁸ Përveç gjërave të tjera, shqetësimi im i përditshëm është kujdesi për të gjitha kishat.
²⁹ Kush është i dobët, që të mos jem edhe unë i tillë? Kush ka shkandulluar dhe unë nuk jam djegur përbrenda?
³⁰ Nëse duhet të mburrem, do të mburrem për ato që lidhen me dobësinë time.
³¹ Perëndia dhe Ati i Zotit Jezus, Ai që është përjetë i bekuar, e di që nuk po gënjej.
³² Në Damask qeveritari i mbretit Areta ruante qytetin e damaskasve që të më kapnin.
³³ Por më zbritën nga një dritare nëpërmjet murit, në një kosh, dhe shpëtova nga duart e tij.