kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

2 Korintasve

^10
1 Unë vetë, Pali, ju bëj thirrje nëpërmjet zemërbutësisë dhe mirësisë së Krishtit, unë, që përballë jush jam kaq i ndrojtur, por që bëhem trim me ju, kur jam larg jush.
² Ju përgjërohem që kur të jem aty të mos më duhet të tregohem edhe aq i guximshëm sa mendoj të jem ndaj disa njerëzve, të cilët mendojnë se ne ecim sipas mishit.
³ Sepse megjithëse jetojmë në mish, ne nuk luftojmë sipas mishit.
⁴ Sepse armët e luftës sonë nuk janë armë të kësaj bote, por kanë fuqi prej Perëndisë për të rrënuar fortesat, duke hedhur poshtë argumentat
⁵ dhe çdo pretendim që ngrihet kundër njohjes së Perëndisë dhe çdo mendje e bëjmë rob që t’i bindet Krishtit.
⁶ Jemi gati të ndëshkojmë çdo mosbindje, sapo bindja juaj të jetë e plotë.
⁷ Ju i shikoni gjërat sipas pamjes së jashtme. Nëse dikush është i bindur në vetvete se i përket Krishtit, le ta mendojë edhe një herë me veten e vet, se siç i përket ai Krishtit, po ashtu i përkasim edhe ne.
⁸ Sepse, edhe po të mburresha disi më tepër për autoritetin që na ka dhënë Zoti për t’ju ngritur dhe jo për t’ju shkatërruar, nuk do ta quaja për turp.
⁹ Nuk dua të dukem sikur përpiqem t’ju frikësoj me letrat e mia.
¹⁰ Sepse dikush thotë: "Letrat e tij vërtet janë me peshë dhe të fuqishme, por prania e tij me trup është e dobët dhe fjala e tij pa asnjë vlerë."
¹¹ Njerëz të tillë duhet të mendojnë këtë, që siç jemi me fjalë në letrat tona kur nuk jemi aty, të këtillë do të jemi edhe me vepra, kur do të jemi të pranishëm.
¹² Sepse nuk guxojmë ta rendisim ose ta krahasojmë veten me disa që rekomandojnë vetveten; por kur ata e masin veten me veten e tyre dhe krahasojnë veten me veten e tyre, ata janë pa mend.
¹³ Megjithatë, ne nuk do të mburremi përtej masës, por do të kufizohemi brenda fushës që na ka caktuar Perëndia, që të mund të arrijmë deri tek ju.
¹⁴ Sepse nuk po e kalojmë cakun me mburrjen tonë, siç mund të ndodhte po të mos kishim arritur te ju, sepse deri te ju kemi ardhur me ungjillin e Krishtit;
¹⁵ as nuk e kalojmë cakun duke u mburrur me mundin e të tjerëve, por shpresojmë se me rritjen e besimit tuaj, fusha jonë e veprimit ndër ju do të zgjerohet edhe më shumë,
¹⁶ që të predikojmë ungjillin në zonat përtej jush, sepse nuk duam të mburremi për ato që janë kryer në fushën e një tjetri.
¹⁷ Por ai që mburret, le të mburret në Zotin.
¹⁸ Sepse nuk miratohet ai që rekomandon vetveten, por ai të cilin e rekomandon Zoti.