kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

2 Korintasve

^1
1 Pali, apostull i Krishtit Jezus me vullnetin e Perëndisë, dhe Timoteu vëllai ynë, kishës së Perëndisë që është në Korint, si dhe të gjithë shenjtërve në mbarë Akainë:
² Paçi hir dhe paqe nga Perëndia Ati ynë dhe Zoti Jezus Krisht.
³ I bekuar qoftë Perëndia dhe Ati i Zotit tonë Jezus Krisht, Ati i dhembshurisë dhe Perëndia i çdo ngushëllimi,
⁴ i cili na ngushëllon në çdo mundim tonin, që edhe ne të mund të ngushëllojmë ata që ndodhen në çfarëdo lloj mundimi me anë të ngushëllimit që ne vetë kemi marrë nga Perëndia.
⁵ Sepse ashtu siç mbushullojnë te ne vuajtjet e Krishtit, po ashtu mbushullon edhe ngushëllimi ynë nëpërmjet Krishtit.
⁶ Por nëse mundohemi, kjo bëhet për ngushëllimin dhe shpëtimin tuaj; nëse ngushëllohemi, kjo bëhet për ngushëllimin tuaj që shfaqet në durimin e po atyre vuajtjeve që po heqim edhe ne.
⁷ Shpresa jonë te ju është e patundur, sepse e dimë se ashtu siç merrni pjesë në vuajtje, po ashtu do të merrni pjesë edhe në ngushëllim.
⁸ Sepse nuk duam që ju të mos dini, vëllezër, për mundimin që kaluam në Azi, ku vuajtëm jashtë mase, tej fuqive tona, saqë humbëm shpresën edhe për jetën.
⁹ Vërtet, vendimin e vdekjes e ndjemë në zemrën tonë. Por kjo ndodhi që të mos kishim besim në veten tonë, por në Perëndinë që ngjall të vdekurit.
¹⁰ Ai na ka shpëtuar dhe do të na shpëtojë nga një vdekje kaq e madhe. Tek Ai i kemi vënë shpresat se do të vazhdojë të na shpëtojë.
¹¹ Edhe ju na ndihmoni duke u lutur për ne, që shumë veta të falënderojnë në emrin tonë për dhuratën që na u dha nëpërmjet lutjeve të shumë njerëzve.
¹² Sepse mburrja jonë është kjo: ndërgjegjja jonë dëshmon se sjellja jonë në botë, dhe sidomos ndaj jush, ka qenë me thjeshtësi dhe çiltërsi të perëndishme, jo me mençurinë e mishit, por me hirin e Perëndisë.
¹³ Sepse nuk ju shkruajmë tjetër gjë veç atyre që lexoni e kuptoni dhe shpresoj se do t’i kuptoni deri në fund,
¹⁴ siç edhe na keni kuptuar deri diku, që ju të mund të mburreni me ne, siç do të mburremi edhe ne me ju në ditën e Zotit tonë Jezus.
¹⁵ Me këtë besim të sigurt desha më parë të vija te ju, që ju të merrnit një bekim të dytë,
¹⁶ dhe pastaj nga ju të kaloja nëpër Maqedoni e përsëri prej Maqedonisë të vija te ju dhe prej jush të përcillesha për në Jude.
¹⁷ Prandaj, kur mendova ta bëj këtë, mos vallë kam vepruar me mendjelehtësi? Apo ato që kam ndër mend t’i bëj, mos vallë mendoj t’i bëj sipas mishit, që të mund të them në të njëjtën kohë ‘Po, po’ dhe ‘Jo, jo’?
¹⁸ Por meqë Perëndia është besnik, fjala që ne ju dhamë, nuk është ‘Po’ dhe ‘Jo’.
¹⁹ Sepse Biri i Perëndisë, Jezus Krishti, që unë, Silvani dhe Timoteu predikuam midis jush, nuk ishte Po dhe Jo, por në Atë ka qenë gjithmonë Po.
²⁰ Sepse të gjitha sa janë premtimet e Perëndisë, janë ‘Po’ në Krishtin; prandaj nëpërmjet Tij ne themi ‘Amen’ për lavdinë e Perëndisë.
²¹ Perëndia është Ai që na bën ne bashkë me ju të qëndrojmë fort në Krishtin. Ai na ka vajosur,
²² na ka vënë vulën e Vet dhe na ka dhënë kaparin e Frymës në zemrat tona.
²³ Por unë po thërres Perëndinë si dëshmitar për shpirtin tim, se qëllimi im që nuk u ktheva në Korint, ishte t’ju kurseja ju.
²⁴ Jo se ne jemi zotër mbi besimin tuaj, por jemi bashkëpunëtorë në gëzimin tuaj, sepse ju po qëndroni të fortë në besimin tuaj.