kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16

1 Korintasve

^14
1 Ndiqni rrugën e dashurisë dhe kërkoni me zell dhuntitë e Frymës, por mbi të gjitha atë të profetizimit.
² Sepse ai që flet me dhuntinë e gjuhës, nuk u flet njerëzve, por Perëndisë; dhe vërtet askush nuk e kupton; ai flet gjëra të mistershme me frymën e vet.
³ Por ai që profetizon, u flet njerëzve si të ndërtohen, si të marrin zemër dhe si të ngushëllohen.
⁴ Ai që flet me dhuntinë e gjuhës, ndërton veten e vet, por ai që profetizon, ndërton kishën.
⁵ Dëshiroj që ju të gjithë të flisni me dhuntinë e gjuhës, por më tepër parapëlqej që të keni dhuntinë e profecisë; ai që profetizon, është më i madh se ai që flet në gjuhë, vetëm nëse ky është në gjendje të interpretojë, që të çojë në ndërtimin e kishës.
⁶ Por tani, vëllezër, po të vij te ju duke folur me dhuntinë e gjuhës, ç’dobi do t’ju sjell, nëse nuk ju flas me anë të zbulesës, të diturisë, të profecisë, a të mësimit?
⁷ Kështu ndodh edhe me gjërat pa jetë që lëshojnë tinguj, si fyelli ose harpa, po të mos bëjnë dallim në tone, si do të merret vesh ajo që po luhet në fyell, ose në harpë?
⁸ Sepse po të mos japë tingull të qartë boria, kush do të bëhet gati për luftë?
⁹ Kështu edhe ju, po të mos nxirrni nëpërmjet gjuhës fjalë të qarta, si do të merret vesh ajo që flisni? Përndryshe do të flisni në erë.
¹⁰ Kushedi sa shumë lloje gjuhësh ka në botë, megjithatë asnjë nuk është pa kuptim.
¹¹ Por, po të mos di kuptimin e gjuhës, do të jem i huaj për atë që flet, dhe ai që flet do të jetë i huaj për mua.
¹² Kështu edhe ju, meqë keni zell për dhuntitë shpirtërore, përpiquni t’i keni me tepri dhuntitë për ndërtimin e kishës.
¹³ Prandaj kushdo, që flet me dhuntinë e gjuhës, të lutet që të jetë në gjendje t’i interpretojë ato që thotë.
¹⁴ Sepse po të lutem me dhuntinë e gjuhës, fryma ime lutet, por mendja ime mbetet pa fryt.
¹⁵ Ç’të bëj atëherë? Do të lutem me frymë, por do të lutem edhe me mendje; do të psal me frymë, por do të psal edhe me mendje.
¹⁶ Sepse po të bekosh me frymë, si do të thotë "Amen" për falënderimin tënd ai i pamësuari që rri e dëgjon, kur nuk merr vesh çfarë po i thua?
¹⁷ Sepse vërtet ti mund të bësh një falënderim të mirë, por tjetri nuk ndërtohet.
¹⁸ Falënderoj Perëndinë, që flas në gjuhë më shumë se të gjithë ju.
¹⁹ Por në kishë dua më mirë të flas pesë fjalë të mençura, që t’i mësoj edhe të tjerët, sesa dhjetë mijë fjalë në një gjuhë të panjohur.
²⁰ Vëllezër, mos u bëni çiliminj në mendime; megjithatë për sa i takon së keqes, bëhuni foshnja, por në mendime bëhuni të pjekur.
²¹ Në Ligj është shkruar se: "Me njerëz që flasin gjuhë të huaja dhe nëpërmjet buzëve të të huajve, do t’i flas këtij populli, por as kështu nuk do të më dëgjojnë", thotë Zoti.
²² Kështu gjuhët janë një shenjë jo për ata që besojnë, por për ata që nuk besojnë, ndërsa profecia jo për ata që nuk besojnë, por për ata që besojnë.
²³ Nëse mblidhet kisha dhe të gjithë fillojnë të flasin në gjuhë të panjohura dhe aty hyjnë njerëz të pamësuar dhe jobesimtarë, a nuk do të thoshin vallë se jeni të çmendur?
²⁴ Por kur të gjithë profetizojnë dhe aty hyn një jobesimtar ose i pamësuar, ai bindet për mëkatet e tij prej gjithçkaje që dëgjon dhe të gjitha këto e vënë para përgjegjësisë,
²⁵ dhe të fshehtat e zemrës së tij zbulohen. Kështu ai do të bjerë me fytyrë përdhe dhe do të adhurojë Perëndinë, duke shpallur se Perëndia është vërtet midis jush.
²⁶ Ç’të themi atëherë, o vëllezër? Kur mblidheni, secili mund të ketë një psalm, një mësim, një zbulesë, një gjuhë tjetër, dhunti për të interpretuar gjuhët. Le të bëhet gjithçka për të ndërtuar kishën.
²⁷ Nëse flitet në gjuhë të tjera, le të flasin dy ose të shumtën tre veta, dhe njëri pas tjetrit, ku dikush të interpretojë;
²⁸ por po të mos ketë interpretues, le të heshtë folësi dhe t’i flasë vetes së vet dhe Perëndisë.
²⁹ Le të flasin dy ose tre profetë dhe të tjerët të gjykojnë.
³⁰ Por, po t’i vijë një zbulesë atij tjetrit që rri ulur, i pari le të heshtë.
³¹ Sepse të gjithë mund të profetizoni një nga një, që të gjithë të mësojnë dhe të gjithë të marrin zemër.
³² Frymët e profetëve duhet t’u nënshtrohen profetëve;
³³ sepse Perëndia nuk është Perëndi i ngatërresës, por i paqes. Si në të gjitha kishat e shenjtërve,
³⁴ gratë duhet të heshtin në kisha, sepse atyre nuk u lejohet të flasin, por duhet të nënshtrohen ashtu siç e thotë edhe Ligji.
³⁵ Kur ato duan të mësojnë ndonjë gjë, le të pyesin burrat e vet në shtëpi, sepse është e pahijshme për një grua të flasë në kishë.
³⁶ A ka dalë fjala e Perëndisë prej jush? Apo ka arritur vetëm te ju?
³⁷ Nëse ndokush mendon se është profet ose njeri i pajisur me dhuntitë shpirtërore, le ta marrë vesh se ato që po ju shkruaj janë porosi të Zotit.
³⁸ Por nëse dikush nuk e përfill këtë, ai nuk do të përfillet.
³⁹ Prandaj, vëllezërit e mi, të përpiqeni me zell për dhuntinë e profecisë dhe mos i ndaloni njerëzit të flasin në gjuhë të tjera.
⁴⁰ Gjithçka të bëhet në mënyrë të hijshme dhe sipas rregullit.