kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

Hebrenjve

^4
1 Prandaj, përderisa premtimi për të hyrë në prehjen e Tij ende qëndron, të kemi kujdes që asnjë prej jush të mos dalë që ka mbetur jashtë.
² Sepse vërtet edhe neve, ashtu si atyre, na është predikuar ungjilli, por fjala që ata dëgjuan, nuk pati asnjë vlerë për ta, sepse kur e dëgjuan, nuk e morën bashkë me besimin.
³ Tani, ne që kemi besuar, hyjmë në atë prehje, siç ka thënë Ai: "Kështu u betova në zemërimin Tim, ‘Ata nuk do të hyjnë në prehjen Time’", megjithëse veprat e Tij u përfunduan që nga themelimi i botës.
⁴ Sepse, në të vërtetë, diku Ai ka thënë për ditën e shtatë këto fjalë: "Ditën e shtatë Perëndia pushoi nga të gjitha punët e Veta."
⁵ dhe përsëri po këtu thuhet: "Ata nuk do të hyjnë kurrë në prehjen Time."
⁶ Akoma mbetet që disa do të hyjnë në të dhe ata të cilëve më parë iu shpall lajmi i mirë nuk hynë dot për shkak të mosbindjes.
⁷ Prandaj Perëndia përsëri cakton një ditë, që e quan "Sot", kur shumë kohë më pas, Ai foli me anë të Davidit, siç është thënë më parë: "Sot, po të dëgjoni zërin e Tij, mos i ngurtësoni zemrat."
⁸ Sepse po t’u kishte dhënë prehje Joshua, Perëndia nuk do të kishte folur më pas për një ditë tjetër.
⁹ Kështu pra, mbetet një ditë prehjeje për popullin e Perëndisë.
¹⁰ Sepse ai që hyn në prehjen e Tij, edhe ai vetë bën pushim pas veprës së vet, siç bëri Perëndia.
¹¹ Pra, të bëjmë çdo përpjekje për të hyrë në atë prehje, që asnjë të mos bjerë në të njëjtin shembull mosbindjeje.
¹² Sepse fjala e Perëndisë është e gjallë, vepruese dhe më e mprehtë se çdo shpatë dytehëshe. Ajo futet thellë deri në ndarjen e shpirtit dhe të frymës, të nyjave dhe të palcës, duke qenë në gjendje të gjykojë mendimet dhe qëllimet e zemrës.
¹³ Nuk ka asnjë krijesë që të mund të fshihet përpara Tij, por gjithçka është e hapur dhe e zbuluar para syve të Tij, para të cilit do të japim llogari.
¹⁴ Pra, meqenëse kemi një kryeprift të madh që ka përshkuar qiejt, Jezusin Birin e Perëndisë, le të mbahemi fort në besimin që pranojmë.
¹⁵ Sepse nuk kemi një kryeprift që nuk mund të ndiejë keqardhje për dobësitë tona, por një që u tundua në çdo drejtim, ashtu si edhe ne, e megjithatë është pa mëkat.
¹⁶ Le t’i afrohemi pra, me bindje, fronit të hirit, që të përftojmë mëshirë dhe të gjejmë hir për të na ardhur në ndihmë në kohët tona të vështira.