2
1
Pėr kėtė arsye ne duhet ti kushtojmė edhe mė shumė vėmendje
atyre qė kemi dėgjuar, se mos dalim nga rruga.
2 Sepse kur fjala e folur nėpėrmjet engjėjve doli
se ėshtė e patundur dhe ēdo shkelje e mosbindje mori dėnimin e
merituar,
3 si do tė shpėtohemi nėse lėmė pas dore njė
shpėtim kaq tė madh? Ky shpėtim, qė u shpall nė fillim nėpėrmjet
Zotit, na u vėrtetua nga ata qė e dėgjuan.
4 Edhe Perėndia dėshmoi bashkė me ta, si me shenja
e me ēudira ashtu edhe me mrekulli tė ndryshme e dhurata tė Frymės
sė Shenjtė tė pėrndara sipas vullnetit tė Tij.
5 Sepse Ai nuk ua nėnshtroi engjėjve botėn qė po
vinte, pėr tė cilėn flasim.
6 Por dikush ka dėshmuar diku, duke thėnė: "Ēėshtė
njeriu, qė Ti tė kujtohesh pėr tė, ose biri i njeriut, qė Ti tė
kujdesesh pėr tė?
7 E bėre atė pak mė tė vogėl se engjėjt; me
lavdi dhe nder e kurorėzove;
8 gjithēka nėn kėmbėt e tij e nėnshtrove."
Sepse duke ia nėnshtruar gjithēka atij, Perėndia nuk la gjė pa ia
nėnshtruar atij. Por tani ende nuk shohim qė gjithēka ti jetė
nėnshtruar atij.
9 Por shohim Jezusin, qė u bė pak mė i vogėl se
engjėjt, tani tė kurorėzuar me lavdi e nder pėr shkak tė vuajtjes
sė vdekjes, qė nėpėrmjet hirit tė Perėndisė tė shijonte vdekjen
pėr tė gjithė.
10 Duke sjellė shumė bij nė lavdi, Atij, pėr tė
cilin dhe nėpėrmjet tė cilit ekziston gjithēka, i duhej tė bėnte
tė pėrsosur autorin e shpėtimit tė tyre nėpėrmjet vuajtjeve.
11 Sepse, si Ai qė shenjtėron edhe ata qė
shenjtėrohen, tė gjithė kanė tė njėjtėn zanafillė. Prandaj
Jezusi nuk e ka pėr turp ti quajė ata vėllezėr,
12 duke thėnė: "Do tua shpall emrin Tėnd
vėllezėrve tė Mi, nė mes tė tė mbledhurve nė kishė do tė thur
lavde pėr Ty."
13 Dhe pėrsėri: "Unė do ta vė besimin Tim nė
Tė." Dhe pėrsėri: "Ja, Unė dhe bijtė qė mė ka dhėnė
Perėndia."
14 Meqenėse bijtė kanė tė pėrbashkėt gjakun dhe
mishin, edhe Ai vetė po ashtu u bė pjesėmarrės nė ta, qė
nėpėrmjet vdekjes tė shfuqizonte atė qė ka pushtetin e vdekjes,
domethėnė djallin,
15 dhe tė ēlironte tė gjithė ata, qė nga frika e
vdekjes, ishin mbajtur nė skllavėri gjatė gjithė jetės.
16 Sepse Ai, pa dyshim, nuk u jep ndihmė engjėjve,
por pasardhėsve tė Abrahamit.
17 Prandaj, Atij iu desh tė bėhej si vėllezėrit e
Tij nė gjithēka, qė tė bėhej kryeprift i mėshirshėm dhe
besnik nė gjėrat qė i pėrkasin Perėndisė, pėr tė shlyer mėkatet
e popullit.
18 Meqenėse Ai vetė vuajti kur u tundua, Ai ėshtė
nė gjendje ti ndihmojė ata qė tundohen.
|