kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

Hebrenjve

^12
1 Prandaj edhe ne, duke qenë të rrethuar nga një re kaq e madhe dëshmitarësh, të lëmë mënjanë çdo pengesë dhe mëkatin që kemi përherë përreth, dhe të rendim me durim në garën që kemi përpara nesh.
² Le t’i mbajmë sytë të ngulur te Jezusi, autori dhe përsosësi i besimit tonë, i cili për gëzimin që e priste, duroi kryqin pa përfillur turpin dhe u ul në të djathtë të fronit të Perëndisë.
³ Mos e hiqni nga mendja Atë që duroi një armiqësi të këtillë nga mëkatarët kundër Tij, që të mos lodheni e t’ju lëshojë zemra.
⁴ Në luftën tuaj kundër mëkatit, ju ende nuk keni qëndruar deri në derdhjen e gjakut.
⁵ E keni harruar fjalën ngushëlluese që ju flet si bij: "Biri im, mos e merr lehtë disiplinën e Zotit, as të mos venitesh kur të të qortojë.
⁶ Sepse Zoti qorton atë që do dhe Ai fshikullon këdo që pranon si birin e Vet."
⁷ Ajo që po duroni është disiplina; Perëndia ju trajton si bij. Sepse kush është ai bir që nuk qortohet nga i ati?
⁸ Po të mos disiplinoheni – çdo njeri i nënshtrohet disiplinës – atëherë nuk jeni bij të vërtetë, por fëmijë të paligjshëm.
⁹ Pastaj, etërit tanë sipas mishit i patëm për të na disiplinuar dhe i nderuam për këtë. A nuk do t’i nënshtrohemi pra, edhe më tepër Atit të shpirtrave që të jetojmë?
¹⁰ Sepse ata na disiplinuan për një kohë të shkurtër, siç e shikonin me vend, por Perëndia na disiplinon për të mirën tonë, që ne të bëhemi pjesëtarë të shenjtërisë së Tij.
¹¹ Çdo masë disiplinore aty për aty nuk duket se sjell gëzim, por hidhërim. Por më vonë u sjell fryt drejtësie e paqeje atyre që janë mësuar me të.
¹² Prandaj, forcojini duart e dobëta dhe gjunjët e këputur.
¹³ Bëjini të drejta shtigjet për këmbët tuaja, që këmba e çalë të mos ndrydhet, por të shërohet edhe më mirë.
¹⁴ Bëni çdo përpjekje për të jetuar në paqe me të gjithë dhe përpiquni të jeni të shenjtë; pa shenjtërim askush nuk do ta shohë Zotin.
¹⁵ Hapni sytë që askush të mos mbetet pa hirin e Perëndisë, dhe të mos rritet asnjë rrënjë hidhërimi që t’ju shqetësojë dhe nëpërmjet saj të ndoten shumë veta;
¹⁶ që asnjë të mos jetë i përdalë ose profan si Ezau, i cili për një gjellë shiti të drejtën e vet si i parëlindur.
¹⁷ Sepse ju e dini, se edhe më pas, kur donte të trashëgonte bekimin, ai nuk u pranua, sepse nuk gjeti vend për pendim, megjithëse e kërkoi me lot.
¹⁸ Sepse nuk keni ardhur te mali që preket me dorë dhe digjet me zjarr, te errësira, terri dhe stuhia,
¹⁹ as te buçima e trumbetës dhe as te zëri që nxjerr fjalë, të cilin ata që e dëgjuan, u lutën që të mos u flitej më asnjë fjalë tjetër.
²⁰ Sepse ata nuk e duronin urdhrin: "Edhe sikur një kafshë ta prekë malin, ajo duhet të vritet me gurë."
²¹ Kaq e frikshme ishte pamja, saqë Moisiu tha: "Po tmerrohem dhe po dridhem i tëri nga frika."
²² Përkundrazi ju keni ardhur te mali Sion dhe te qyteti i Perëndisë së gjallë, Jeruzalemi qiellor. Ju keni ardhur në mbledhjen festive të qindra mijëra engjëjve,
²³ në kishën e të parëlindurve të regjistruar në qiej, te Perëndia, Gjykatësi i të gjithëve, te shpirtrat e njerëzve të drejtë që janë bërë të përsosur,
²⁴ te Jezusi, ndërmjetësi i një besëlidhjeje të re, dhe te gjaku i spërkatur, që flet më mirë se gjaku i Abelit.
²⁵ Shikoni se mos e hidhni poshtë Atë që flet. Sepse, në qoftë se ata nuk shpëtuan kur e mohuan atë që i paralajmëroi mbi tokë, aq më pak do të shpëtohemi ne, po t’i kthejmë krahët Atij që na paralajmëron nga qiejt.
²⁶ Në atë kohë zëri i Tij tundi tokën, por tani Ai ka premtuar duke thënë: "Edhe një herë Unë do të tund jo vetëm tokën, por edhe qiellin."
²⁷ Shprehja "Edhe një herë", tregon zhvendosjen e atyre që mund të tunden – domethënë, gjërat që janë krijuar – që të mbeten ato që janë të patundshme.
²⁸ Prandaj, përderisa po marrim një mbretëri që nuk mund të tundet, le të jemi mirënjohës, duke i shërbyer Perëndisë, siç i pëlqen Atij, me nderim dhe frikë,
²⁹ sepse edhe Perëndia ynë është një zjarr tretës.