kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

Hebrenjve

^11
1 Besimi është siguria për ato që shpresojmë dhe bindja për gjërat që nuk i shohim.
² Sepse me anë të besimit e morën të vjetrit miratimin e Perëndisë.
³ Me anë të besimit ne e marrim vesh se gjithësia është ndërtuar nga fjala e Perëndisë, kështu që çka shihet nuk është bërë nga ato që janë të dukshme.
⁴ Me anë të besimit Abeli i ofroi Perëndisë një flijim më të mirë se Kaini. Nëpërmjet besimit ai u miratua si njeri i drejtë, kur Perëndia dëshmoi për dhuratat e tij, dhe me anë të besimit ai ende flet, megjithëse është i vdekur.
⁵ Me anë të besimit e hoqi Perëndia Enokun, që të mos shihte vdekje; ai nuk u gjet, sepse e kishte marrë Perëndia. Para se të merrej, për të u dëshmua se e kishte kënaqur Perëndinë.
⁶ Pa besim është e pamundur ta kënaqësh Atë, sepse ai që vjen te Perëndia, duhet të besojë që Ai ekziston dhe që Ai i shpërblen ata që e kërkojnë.
⁷ Me anë të besimit Noeja, pasi u paralajmërua nga Perëndia për ato që ende nuk ishin parë, me një frikë të përshpirtshme përgatiti një arkë për shpëtimin e shtëpisë së vet. Nëpërmjet besimit të tij, ai dënoi botën dhe u bë trashëgimtar i drejtësisë që vjen nga besimi.
⁸ Me anë të besimit Abrahami, kur u thirr për të shkuar në vendin që do të merrte më vonë për trashëgim, u bind dhe vajti, megjithëse nuk e dinte se ku po shkonte.
⁹ Me anë të besimit ai jetoi në tokën e premtuar si në dhe të huaj, duke banuar në tenda, siç bëri Isaku dhe Jakobi, bashkëtrashëgimtarë të të njëjtit premtim.
¹⁰ Sepse ai priste të shihte qytetin me themele të sigurta, arkitekti dhe ndërtuesi i të cilit është Perëndia.
¹¹ Me anë të besimit u bë e mundur që edhe vetë Sara beronjë, ndonëse e kishte kaluar moshën, të mbetej shtatzënë, sepse ajo e quajti besnik Atë që i kishte bërë premtimin.
¹² Prandaj, edhe prej një njeriu të vetëm, dhe ky pothuajse i vdekur për këtë punë, lindën kaq shumë pasardhës sa janë yjet e qiellit në numër dhe sa ka rërë të panumërt në breg të detit.
¹³ Të gjithë këta jetonin në besim derisa vdiqën, pa marrë ato që iu premtuan. Ata vetëm sa i panë dhe i përshëndetën nga larg, duke pohuar se janë të huaj dhe shtegtarë mbi dhe.
¹⁴ Sepse ata që thonë gjëra të këtilla, e tregojnë qartë se po kërkojnë atdhe.
¹⁵ Dhe vërtet, po ta kenë pasur mendjen tek ai vend prej nga dolën, do ta kishin gjetur rastin për t’u kthyer.
¹⁶ Por tani, ata dëshirojnë një më të mirë, domethënë një vend qiellor. Prandaj Perëndia nuk e ka për turp të quhet Perëndia i tyre, sepse Ai përgatiti një qytet për ta.
¹⁷ Me anë të besimit Abrahami, kur u vu në provë, solli për flijim Isakun. Ai që kishte marrë premtimet, ishte gati të flijonte djalin e vetëm,
¹⁸ megjithëse Perëndia i tha: "Nga Isaku do të quhen pasardhësit e tu."
¹⁹ Sepse Abrahami mendonte që Perëndia ishte në gjendje ta ngjallte njeriun edhe prej të vdekurve, prej nga, në kuptim të figurshëm, edhe e mori atë.
²⁰ Me anë të besimit Isaku bekoi Jakobin dhe Ezaun edhe për ato që do të vinin.
²¹ Me anë të besimit Jakobi, kur po vdiste, bekoi secilin nga bijtë e Jozefit dhe adhuroi duke u mbështetur në majën e shkopit të vet.
²² Me anë të besimit Jozefi, kur ishte duke vdekur, përmendi ekzodin e bijve të Izraelit dhe dha porosi për eshtrat e veta.
²³ Me anë të besimit prindërit e fshehën Moisiun për tre muaj, pasi u lind, sepse ata e panë që fëmija ishte i bukur dhe nuk patën frikë nga urdhëresa e mbretit.
²⁴ Me anë të besimit Moisiu, kur u bë i madh, nuk pranoi të quhej bir i vajzës së Faraonit.
²⁵ Ai zgjodhi më mirë të keqtrajtohej bashkë me popullin e Perëndisë, sesa të gëzonte për njëfarë kohe dëfrimet që i jepte mëkati.
²⁶ Ai i quante sharjet për hir të Krishtit si pasuri më të madhe se thesaret e Egjiptit, sepse ai i kishte drejtuar sytë te shpërblimi.
²⁷ Me anë të besimit ai e la Egjiptin, pa u trembur nga zemërimi i mbretit. Ai qëndroi i patundur, sepse e pa Atë që është i padukshëm.
²⁸ Me anë të besimit ai bëri Pashkët dhe spërkatjen me gjak, që vrasësi i të parëlindurve të mos i prekte të parëlindurit e Izraelit.
²⁹ Me anë të besimit ata kaluan nëpër Detin e Kuq, sikur të ishin në tokë të thatë, por kur e provuan egjiptianët, këta u mbytën.
³⁰ Me anë të besimit ranë muret e Jerikos, pasi njerëzit kishin marshuar rreth tyre për shtatë ditë.
³¹ Me anë të besimit Rahaba, gruaja e përdalë, nuk u vra bashkë me ata që ishin të pabindur, sepse i priti me dashamirësi zbuluesit.
³² Ç’të them tjetër? Sepse nuk do të më dalë koha po të tregoj për Gideonin, Barakun, Samsonin, Jeftën, si edhe për Davidin, Samuelin dhe profetët,
³³ të cilët me anë të besimit nënshtruan mbretëri, kryen vepra drejtësie, morën premtime, u mbyllën gojën luanëve,
³⁴ shuan furinë e zjarrit, i shpëtuan tehut të shpatës, u bënë të fuqishëm nga dobësitë, u bënë të fortë në luftë, i bënë ushtritë e huaja t’ua mbathin këmbëve.
³⁵ Gratë morën të vdekurit e vet, të ngjallur përsëri; të tjerë u torturuan, duke mos pranuar të lirohen, që të përftojnë një ngjallje më të mirë;
³⁶ të tjerë provuan talljet dhe fshikullimet, madje edhe pranga e burgim.
³⁷ I qëlluan me gurë, i prenë me sharrë, i vranë me shpatë, u endën të mbuluar me lëkurë dhensh e dhish, në skamje, me mundime, të keqtrajtuar;
³⁸ bota nuk ishte e denjë për ta. U endën në shkretëtira, male, shpella e guva të dheut.
³⁹ Të gjithë këta, edhe pse morën miratim nëpërmjet besimit, nuk gëzuan premtimin,
⁴⁰ sepse Perëndia kishte siguruar për ne diçka më të mirë, që ata vetëm bashkë me ne të bëheshin të përkryer.