kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13

Hebrenjve

^10
1 Sepse Ligji është vetëm një hije e të mirave që po vijnë dhe jo vetë realiteti i tyre. Për këtë arsye, Ligji, nëpërmjet po atyre flijimeve të përsëritura nga viti në vit, nuk mund t’i bëjë kurrë të përsosur ata që afrohen për të adhuruar.
² Përndryshe, a nuk do t’i jepnin fund dhënies së flijimeve? Sepse adhuruesit, duke qenë një herë e përgjithmonë të pastruar, nuk do ta ndienin më veten fajtorë për mëkatet e tyre.
³ Por këto flijime u kujtojnë mëkatet nga viti në vit,
⁴ sepse është e pamundur që gjaku i demave dhe i cjepve të heqë mëkatet.
⁵ Prandaj, kur erdhi në botë, Ai tha: "Flijim dhe dhuratë Ti nuk ke dashur, por një trup më ke përgatitur.
⁶ Me flijime të djegura dhe ofrime për mëkatet ti nuk u kënaqe.
⁷ Pastaj thashë: ‘Ja, kam ardhur – në rrotullën e librit është shkruar për mua – të bëhet vullneti Yt, o Perëndi’."
⁸ Më parë tha: "Flijimet dhe ofrimet, flijimet e djegura dhe flijimet për mëkatet Ti nuk i ke dashur, as nuk u kënaqe" (të cilat ofrohen sipas Ligjit.)
⁹ Pastaj Ai tha: "Ja, kam ardhur të bëhet vullneti Yt." Ai heq të parën, që të vendosë të dytën.
¹⁰ Me këtë vullnet jemi shenjtëruar nëpërmjet flijimit të trupit të Jezus Krishtit një herë e përgjithmonë.
¹¹ Çdo prift qëndron përditë duke shërbyer dhe duke ofruar vazhdimisht po ato flijime, të cilat kurrë nuk mund të heqin mëkatet.
¹² Kurse Ai, duke ofruar një flijim një herë e përgjithmonë për mëkatet, u ul në të djathtë të Perëndisë,
¹³ dhe që prej asaj kohe pret derisa armiqtë e Tij të bëhen stol për këmbët e Tij.
¹⁴ Sepse, me anë të një flijimi Ai i ka bërë të përsosur përgjithmonë ata që janë shenjtëruar.
¹⁵ Këtë na dëshmon edhe Fryma e Shenjtë. Më parë pati thënë,
¹⁶ "Kjo është besëlidhja që do të bëj me ta pas atyre ditëve, thotë Zoti: Do t’u shtie në zemër ligjet e Mia dhe në mendjet e tyre do t’i shkruaj ato."
¹⁷ Pastaj Ai shton: "Mëkatet dhe paudhësitë e tyre nuk do t’i kujtoj më."
¹⁸ Dhe ku ka falje të këtyre gjërave, nuk ka më flijime për mëkat.
¹⁹ Prandaj, vëllezër, përderisa kemi besim për të hyrë në Vendin më të Shenjtë me anë të gjakut të Jezusit,
²⁰ nëpërmjet një rruge të re dhe të gjallë, të cilën Ai e e hapi për ne nëpërmjet velit, domethënë mishit të Tij,
²¹ dhe meqë kemi një prift të madh mbi shtëpinë e Perëndisë,
²² le t’i afrohemi Perëndisë me zemër të dëlirë dhe siguri të plotë besimi, me zemrat të spërkatura për të na pastruar prej ndërgjegjes së ligë dhe me trupat të larë me ujë të pastër.
²³ Le të mbahemi të patundur në shpresën që rrëfejmë, sepse Ai që premtoi, është besnik.
²⁴ Le të mendojmë se si të nxisim te njëri-tjetri dashurinë dhe veprat e mira,
²⁵ pa i lënë pas dore mbledhjet që bëjmë së bashku, siç po i bëjnë disa, por le t’i japim zemër njëri-tjetrit, dhe aq më tepër kur e shihni se dita po afron.
²⁶ Sepse po të vazhdojmë të mëkatojmë me dashje, pasi kemi arritur të njohim të vërtetën, nuk mbetet më flijim për mëkatet,
²⁷ por një lloj pritjeje e frikshme gjykimi dhe zjarr përvëlues që do të gllabërojë kundërshtarët e Perëndisë.
²⁸ Cilido që hodhi poshtë Ligjin e Moisiut vdiq pa mëshirë me dëshminë e dy ose tre dëshmitarëve.
²⁹ Si mendoni ju, sa më të rëndë do ta meritojë dënimin ai që ka shkelur me këmbë Birin e Perëndisë dhe e ka quajtur si të papastër gjakun e besëlidhjes me anë të të cilit ai u shenjtërua, dhe që ka fyer Frymën e hirit?
³⁰ Sepse ne e njohim Atë që tha: "Hakmarrja është Imja. Unë do ta marr shpagimin." Dhe përsëri: "Zoti do ta gjykojë popullin e Vet."
³¹ Ç’gjë e tmerrshme është të biesh në duart e Perëndisë së gjallë.
³² Por kujtoni ditët e mëparshme pasi u ndriçuat, kur duruat një luftë të madhe me vuajtje,
³³ herë duke u bërë para botës objekt i fyerjeve dhe përndjekjeve dhe, herë të tjera duke qëndruar përkrah atyre që u trajtuan në këtë mënyrë.
³⁴ Sepse ju morët pjesë në dhimbjet e të burgosurve dhe me gëzim pranuat t’ju rrëmbejnë pasurinë, sepse e dinit se keni një pasuri më të mirë e më të qëndrueshme për veten tuaj.
³⁵ Prandaj, mos e flakni tutje bindjen që keni, e cila ka një shpërblim të madh.
³⁶ Sepse keni nevojë për durim, që pasi të bëni vullnetin e Perëndisë, të merrni premtimin.
³⁷ Sepse edhe për pak kohë, "Ai që po vjen, do të vijë dhe nuk do të vonojë.
³⁸ Por i drejti Im do të jetojë me anë të besimit. Po të tërhiqet prapa, kjo nuk do t’i pëlqejë shpirtit Tim."
³⁹ Por ne nuk jemi nga ata që tërhiqen prapa dhe humbasin, por nga ata që kanë besim dhe e ruajnë shpirtin.