8
¹ Jezusi shkoi në malin e Ullinjve.
² Herët në mëngjes Ai erdhi përsëri në tempull dhe i gjithë populli erdhi tek Ai. Pasi u ul, filloi të mësonte njerëzit.
³ Skribët dhe farizejtë sollën një grua, që e kishin kapur duke tradhtuar burrin. Si e vunë gruan në mes,
⁴ i thanë Atij: "Mjeshtër, kjo grua u kap duke tradhtuar burrin.
⁵ Moisiu na ka porositur në Ligj që të tilla duhen të vriten me gurë. Po Ti, çfarë thua?"
⁶ Këtë e thoshin për ta vënë në provë, që të kishin për çfarë ta padisnin. Por Jezusi, si u përkul poshtë, filloi të shkruante me gisht në tokë.
⁷ Ndërsa vazhdonin me ngulm ta pyesnin, Ai u ngrit dhe u tha: "Kush prej jush është pa mëkate, le ta hedhë i pari gurin mbi të",
⁸ dhe u përkul përsëri dhe po shkruante në tokë.
⁹ Ata që e dëgjuan, filluan të dalin një nga një, duke nisur nga më të moshuarit. Ai mbeti vetëm, si dhe gruaja që ishte aty në mes.
¹⁰ Kur u ngrit, Jezusi i tha asaj: "Grua, ç’u bënë ata? Askush nuk të paska dënuar?"
¹¹ Ajo tha: "Askush, Zot." Atëherë Jezusi tha: "As Unë nuk po të dënoj. Shko dhe tani e tutje mos mëkato më."
¹² Pastaj Jezusi u foli përsëri atyre, duke thënë: "Unë jam drita e botës; kush vjen pas Meje nuk do të ecë në errësirë, por do të ketë dritën e jetës."
¹³ Atëherë farizejtë i thanë: "Ti po dëshmon për veten Tënde. Dëshmia Jote nuk është e vërtetë."
¹⁴ Jezusi u përgjigj dhe u tha: "Edhe pse Unë dëshmoj për veten Time, dëshmia Ime është e vërtetë, sepse Unë e di nga kam ardhur dhe ku po shkoj, kurse ju nuk e dini as nga vij, as ku shkoj.
¹⁵ Ju gjykoni sipas mishit; Unë nuk gjykoj askënd.
¹⁶ Por edhe sikur Unë të gjykoj, gjykimi Im është i vërtetë, sepse Unë nuk jam vetëm, por jam Unë dhe Ati që më ka dërguar.
¹⁷ Edhe në ligjin tuaj është shkruar, që dëshmia e dy njerëzve është e vërtetë.
¹⁸ Unë jam ai që dëshmoj për vetveten dhe Ati që më ka dërguar dëshmon për Mua."
¹⁹ Atëherë ata i thanë: "Ku është Ati yt?" Jezusi u përgjigj: "Ju nuk më njihni as Mua, as Atin Tim. Po të më njihnit Mua, do të njihnit edhe Atin Tim ."
²⁰ Ai i foli këto fjalë në vendin e thesarit, duke i mësuar njerëzit në tempull. Askush nuk e kapi, sepse ende nuk kishte ardhur ora e Tij.
²¹ Atëherë ai u tha përsëri: "Unë po shkoj dhe ju do të më kërkoni dhe do të vdisni në mëkatin tuaj. Atje ku shkoj Unë, ju nuk mund të vini."
²² Atëherë judenjtë thoshin: "Mos do të vrasë veten, sepse thotë: ‘Ku po shkoj Unë, ju nuk mund të vini’?"
²³ Ai u thoshte: "Ju jeni nga poshtë, Unë jam nga lart; ju jeni nga kjo botë, Unë nuk jam nga kjo botë.
²⁴ Prandaj ju thashë që ju do të vdisni në mëkatet tuaja; sepse po të mos besoni që Unë jam Ai, ju do të vdisni në mëkatet tuaja."
²⁵ Pastaj ata i thanë: "Kush je ti?" Jezusi u tha: "Çfarë ju thashë që në fillim?
²⁶ Shumë gjëra kam për të folur e për të gjykuar për ju. Por Ai që më ka dërguar Mua, është i vërtetë dhe gjërat që kam dëgjuar prej Tij, ia them botës."
²⁷ Ata nuk e kuptuan që Ai po u thoshte për Atin.
²⁸ Atëherë Jezusi [u] tha: "Kur të lartësoni Birin e Njeriut, atëherë ju do ta dini që Unë jam Ai dhe që nuk bëj asgjë prej vetes Sime. Por po jua them këto siç m’i ka mësuar Ati.
²⁹ Ai që më ka dërguar është me Mua. Ai nuk më ka lënë vetëm, sepse Unë bëj gjithmonë gjërat që i pëlqejnë Atij."
³⁰ Ndërsa po thoshte këto, shumë besuan tek Ai.
³¹ Pastaj Jezusi u thoshte atyre judenjve që i besuan Atij: "Po të qëndroni në fjalën Time, jeni vërtet dishepujt e Mi.
³² Do ta njihni të vërtetën dhe e vërteta do t’ju bëjë të lirë."
³³ Ata iu përgjigjën: "Ne jemi farë e Abrahamit dhe kurrë nuk kemi qenë skllevër të ndokujt. Si thua Ti: ‘Do të bëheni të lirë’?"
³⁴ Jezusi iu përgjigj: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them se, kush bën mëkat, është skllav i mëkatit.
³⁵ Skllavi nuk qëndron në shtëpi përjetë; Biri qëndron përjetë.
³⁶ Pra, po t’ju çlirojë Biri, do të jeni me të vërtetë të lirë.
³⁷ E di që jeni farë e Abrahamit. Ju kërkoni të më vrisni, sepse fjala Ime nuk zë vend te ju.
³⁸ Unë flas ato që kam parë tek Ati dhe ju pra, bëni ato që keni dëgjuar prej atit tuaj."
³⁹ Ata u përgjigjën dhe i thanë: "Abrahami është ati ynë." Jezusi u tha: "Po të ishit fëmijë të Abrahamit, do të bënit punët e Abrahamit.
⁴⁰ Por tani ju kërkoni të më vrisni, njeriun që ju ka folur të vërtetën, të cilën e kam dëgjuar prej Perëndisë; këtë Abrahami nuk e ka bërë.
⁴¹ Ju bëni punët e atit tuaj." [Pastaj] ata i thanë: "Ne nuk kemi lindur si fëmijë të paligjshëm. Ne kemi një Atë, Perëndinë."
⁴² Jezusi u tha: "Po të ishte Perëndia Ati juaj, ju do të më donit Mua, sepse Unë kam dalë dhe kam ardhur nga Perëndia. Sepse nuk kam ardhur nga vetja Ime, por Ai më ka dërguar.
⁴³ Përse nuk i merrni vesh ato që them Unë? Sepse nuk mund të dëgjoni fjalën Time.
⁴⁴ Ju jeni prej atit tuaj, djallit, dhe doni të bëni dëshirat e atit tuaj. Ai ishte vrasës që në fillim dhe nuk qëndronte në të vërtetën, sepse e vërteta nuk ishte në të. Kur dikush thotë një gënjeshtër, ai flet prej vetes së vet, sepse është gënjeshtar dhe ati i gënjeshtrës.
⁴⁵ Dhe mua, ngaqë them të vërtetën, nuk më besoni.
⁴⁶ Kush prej jush më fajëson Mua për mëkat? Nëse them të vërtetën, përse nuk më besoni?
⁴⁷ Kush është prej Perëndisë dëgjon fjalët e Perëndisë, por ju nuk i dëgjoni, sepse nuk jeni prej Perëndisë."
⁴⁸ Judenjtë u përgjigjën dhe i thanë: "Nuk e themi mirë ne që Ti je samaritan dhe ke demon?"
⁴⁹ Jezusi u përgjigj: "Unë nuk kam demon, por nderoj Atin Tim dhe ju nuk më nderoni.
⁵⁰ Unë nuk kërkoj lavdinë Time; atë ka kush e kërkon dhe e gjykon.
⁵¹ Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, nëse dikush e mban fjalën Time, ai nuk do të shohë vdekje përjetë."
⁵² [Atëherë] judenjtë i thanë: "Tani e morëm vesh që paske demon. Abrahami ka vdekur, po ashtu edhe profetët, dhe Ti thua: ‘Nëse dikush mban fjalën Time, ai nuk do të shijojë vdekje përjetë’."
⁵³ Mos je Ti më i madh se ati ynë Abrahami, që ka vdekur? Edhe profetët kanë vdekur. Çfarë e pandeh Ti veten?"
⁵⁴ Jezusi u përgjigj: "Nëse Unë i jap lavdi vetes Sime, lavdia Ime nuk është asgjë. Ati Im është Ai që më jep lavdi, për të cilin ju thoni: ‘Është Perëndia jonë’.
⁵⁵ Ju nuk e njihni, por Unë e njoh. Edhe sikur të them që nuk e njoh, do të jem ashtu si ju gënjeshtar. Por Unë e njoh dhe mbaj fjalën e Tij.
⁵⁶ Ati juaj, Abrahami, ngazëllehej që të shihte ditën Time; ai e pa dhe u gëzua."
⁵⁷ Pastaj judenjtë i thanë: "Ti ende nuk i ke të pesëdhjetat dhe paske parë Abrahamin?"
⁵⁸ Jezusi u tha: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, përpara se të lindte Abrahami, Unë jam."
⁵⁹ Atëherë ata morën gurë që ta qëllonin, por Jezusi u fsheh dhe doli nga tempulli.