6
¹ Pas këtyre Jezusi u largua përtej detit të Galilesë, domethënë të Tiberiadës.
² Një turmë e madhe e ndiqte pas, sepse kishin parë shenjat që Ai bënte me të sëmurët.
³ Jezusi u ngjit në mal dhe po rrinte ulur atje me dishepujt e Vet.
⁴ Po afroheshin pashkët, festa e judenjve.
⁵ Kur Jezusi ngriti sytë dhe pa një turmë të madhe që po vinte drejt Tij, i tha Filipit: "Ku t’i blejmë bukët që të hanë këta?"
⁶ Ai e thoshte këtë për ta vënë në provë, sepse e dinte çfarë kishte për të bërë.
⁷ Filipi iu përgjigj: "Dyqind denarë bukë nuk u mjaftojnë që secili të marrë nga pak."
⁸ Njëri prej dishepujve të Tij, Andrea, vëllai i Simon Pjetrit, i tha,
⁹ "Është një djalë këtu që ka pesë bukë elbi dhe dy peshq të vegjël, por ç’janë këta për kaq shumë veta?"
¹⁰ Jezusi tha: "Ulini njerëzit shtruar." Në atë vend kishte shumë bar. Pra njerëzit u ulën aty, rreth pesë mijë burra në numër.
¹¹ Atëherë Jezusi mori bukët dhe, pasi falënderoi, ua shpërndau atyre që ishin shtruar për të ngrënë; po ashtu bëri edhe me peshqit, aq sa deshën.
¹² Kur u nginjën, u tha dishepujve të Vet: "Mblidhini copat që kanë mbetur, që asgjë të mos shkojë dëm."
¹³ Ata pra, i mblodhën dhe mbushën dymbëdhjetë shporta me copa nga të pesë bukët e elbit që u tepruan atyre që kishin ngrënë.
¹⁴ Atëherë njerëzit, si e panë shenjën që bëri, thoshin: "Ky është vërtet Profeti që do të vijë në botë."
¹⁵ Jezusi pra, duke e ditur se ata po vinin për ta kapur që ta bënin mbret, u largua përsëri vetëm në mal.
¹⁶ Kur u ngrys, dishepujt e Tij zbritën anës detit.
¹⁷ Hypën në një lundër dhe kaluan në bregun tjetër të detit në Kapernaum. Tashmë ishte errësuar dhe Jezusi ende nuk kishte ardhur tek ata.
¹⁸ Deti po trazohej nga një erë e fortë që po frynte.
¹⁹ Pasi kishin vozitur rreth njëzet e pesë apo tridhjetë stade, ata panë Jezusin që po ecte mbi det, duke iu afruar lundrës; dhe i zuri frika.
²⁰ Por Ai u tha: "Jam unë, mos u frikësoni."
²¹ Ata pra, donin ta merrnin në lundër dhe lundra menjëherë u gjend në bregun ku po shkonin.
²² Të nesërmen, turma që qëndronte në bregun tjetër të detit, pa se atje nuk kishte veçse një lundër të vetme dhe që Jezusi nuk kishte hipur në lundër me dishepujt e Vet, por këta ishin larguar vetëm.
²³ Lundra të tjera erdhën nga Tiberiada, afër vendit ku kishin ngrënë bukë pasi kishte falënderuar Zoti.
²⁴ Pastaj kur turma pa që as Jezusi, as dishepujt e Tij nuk ishin atje, hipën në lundra dhe shkuan në Kapernaum, duke kërkuar Jezusin.
²⁵ Me ta gjetur në anën tjetër të detit, i thanë: "Rabbi, kur paske ardhur këtu?"
²⁶ Jezusi iu përgjigj dhe tha: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, po më kërkoni jo sepse patë shenjat, por sepse hëngrët nga bukët dhe u nginjët.
²⁷ Mos punoni për ushqimin që prishet, por për ushqimin që mbetet për jetë të jetëve, të cilin do t’jua japë Biri i Njeriut, sepse mbi Të ka vënë vulën e vet Ati, Perëndia."
²⁸ Pastaj ata i thanë: "Çfarë të bëjmë, që të kryejmë punët e Perëndisë?"
²⁹ Jezusi u përgjigj dhe u tha: "Puna e Perëndisë është kjo, të besoni në Atë që Ai ka dërguar."
³⁰ Atëherë ata i thanë: "Çfarë shenje bën Ti pra, që ne të shohim dhe të të besojmë? Çfarë bën Ti?
³¹ Etërit tanë hëngrën mananë në shkretëtirë, siç është shkruar: ‘Ai u dha të hanë bukë prej qiellit’."
³² Atëherë Jezusi u tha: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, Moisiu nuk ju ka dhënë bukë nga qielli, por Ati Im ju jep bukën e vërtetë prej qiellit.
³³ Sepse buka e Perëndisë është Ai që zbret nga qielli dhe i jep jetë botës."
³⁴ Pastaj ata i thanë: "Zot, na e jep përherë këtë bukë."
³⁵ Jezusi u tha: "Unë jam buka e jetës; atë që vjen tek Unë nuk e merr kurrë uria dhe atë që beson në Mua nuk e merr kurrë etja.
³⁶ Por ju thashë, që megjithëse më keni parë nuk besoni.
³⁷ Gjithçka që më jep Ati, do të vijë tek Unë, dhe atë që vjen tek Unë, kurrë nuk do ta flak jashtë.
³⁸ Sepse kam zbritur nga qielli, jo që të bëj vullnetin Tim por vullnetin e Atij që më ka dërguar.
³⁹ Vullneti i Atij që më dërgoi është ky: të mos humbas asgjë nga ajo që më ka dhënë Ai, por ta ngjall në ditën e fundit.
⁴⁰ Sepse vullneti i Atit Tim është ky: kushdo, që sheh Birin dhe beson tek Ai, të ketë jetën e amshuar dhe që Unë ta ngjall në ditën e fundit."
⁴¹ Prandaj judenjtë pëshpërisnin për Të, sepse tha: ‘Unë jam buka që zbriti nga qielli.’
⁴² Ata thoshin: "A nuk është ky Jezusi, i biri i Jozefit, atin dhe nënën e të cilit ne i njohim? Pra, si thënka: ‘Kam zbritur prej qiellit’?"
⁴³ Jezusi u përgjigj dhe u tha: "Mos pëshpërisni me njëri-tjetrin.
⁴⁴ Askush nuk mund të vijë tek Unë, po të mos e tërheqë Ati që më ka dërguar dhe Unë do ta ngjall në ditën e fundit.
⁴⁵ Është shkruar te profetët: ‘Të gjithë do të marrin mësim nga Perëndia.’ Kushdo që e ka dëgjuar Atin dhe ka mësuar prej Tij, ai vjen tek Unë.
⁴⁶ Jo se e ka parë ndonjë njeri Atin, përveç Atij që është prej Perëndisë, Ai e ka parë Atin.
⁴⁷ Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, kush beson ka jetën e amshuar.
⁴⁸ Unë jam buka e jetës.
⁴⁹ Etërit tuaj hëngrën mananë në shkretëtirë dhe vdiqën.
⁵⁰ Kjo është buka që zbret nga qielli, që kush të hajë prej saj të mos vdesë.
⁵¹ Unë jam buka e gjallë që zbriti nga qielli. Po të hajë njeri prej kësaj buke do të jetojë përjetë dhe vërtet, buka që do të jap Unë është mishi Im, që do ta jap për jetën e botës."
⁵² Atëherë judenjtë filluan të haheshin me njëri-tjetrin, duke thënë: "Si mund të na japë ky njeri mishin [e Vet] për ta ngrënë?"
⁵³ Atëherë Jezusi u tha: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, po të mos hani mishin e Birit të Njeriut, dhe të mos pini gjakun e Tij, nuk do të keni jetë brenda vetes.
⁵⁴ Kush ha mishin Tim dhe pi gjakun Tim ka jetën e amshuar dhe Unë do ta ngjall në ditën e fundit.
⁵⁵ Sepse mishi Im është ushqim i vërtetë dhe gjaku Im është pije e vërtetë.
⁵⁶ Kush ha mishin Tim dhe kush pi gjakun Tim mbetet në Mua dhe Unë në të.
⁵⁷ Ashtu si më dërgoi Ati që jeton dhe Unë jetoj prej Atit, po ashtu ai që ushqehet në Mua, edhe ai vetë, do të jetojë prej Meje.
⁵⁸ Kjo është buka që zbriti nga qielli; jo siç hëngrën etërit dhe vdiqën. Kush ha këtë bukë do të jetojë për jetë të jetëve."
⁵⁹ Këto tha Ai në sinagogë, kur mësonte njerëzit në Kapernaum.
⁶⁰ Prandaj shumë prej dishepujve të Tij, kur e dëgjuan, thanë: "Kjo fjalë është e rëndë. Kush mund ta dëgjojë?"
⁶¹ Jezusi, duke e ditur në vetvete që dishepujt e Tij po pëshpërisnin për këtë, u tha: "Kjo po ju shkandullon?
⁶² Po sikur të shihni Birin e Njeriut duke u ngjitur aty ku ishte më parë?
⁶³ Është Fryma ajo që jep jetë. Mishi nuk vlen asgjë. Fjalët që ju kam folur Unë janë frymë dhe janë jetë.
⁶⁴ Por midis jush ka disa që nuk besojnë." Sepse Jezusi e dinte që në fillim kush ishin ata që nuk besojnin dhe kush do ta dorëzonte.
⁶⁵ Ai thoshte: "Prandaj ju kam thënë, që askush nuk mund të vijë tek Unë, po të mos i jetë dhënë prej Atit."
⁶⁶ Që prej asaj kohe, shumë nga dishepujt e Tij u tërhoqën dhe nuk shkuan më me Të.
⁶⁷ Pastaj Jezusi u tha të dymbëdhjetëve: "Mos doni të shkoni edhe ju?"
⁶⁸ Simon Pjetri iu përgjigj: "Zot! Te kush të shkojmë? Ti ke fjalë të jetës së amshuar.
⁶⁹ Ne kemi besuar dhe e kemi kuptuar që Ti je i Shenjti i Perëndisë."
⁷⁰ Jezusi iu përgjigj: "A nuk ju zgjodha Unë ju të dymbëdhjetë, dhe megjithatë njëri prej jush është djall?"
⁷¹ E kishte fjalën për Judën e Simon Iskariotit, sepse ky, një nga të dymbëdhjetët, ishte ai që do ta dorëzonte.