5
¹ Pas këtyre ishte festa e judenjve dhe Jezusi u ngjit në Jeruzalem.
² Afër Portës së Dhenve në Jeruzalem është një pellg që në hebraisht quhet Betesda, që ka pesë portikë.
³ Në to dergjeshin një numër i madh njerëzish të sëmurë, të verbër, të çalë, ulokë, që prisnin trazimin e ujit.
⁴ Sepse një engjëll, kohë pas kohe, zbriste në pellg dhe trazonte ujin. Pastaj pas trazimit të ujit, i pari që hynte, shërohej nga çfarëdo lëngate që të kishte.
⁵ Aty ishte një njeri që lëngonte prej tridhjetë e tetë vjetësh.
⁶ Jezusi, kur e pa këtë të shtrirë dhe kur e mori vesh që ai tashmë kishte një kohë të gjatë, i tha: "A do që të shërohesh?"
⁷ I lënguari iu përgjigj: "Zotëri, unë nuk kam njeri që, kur të trazohet uji, të më fusë në pellg; sapo shkoj unë, një tjetër zbret para meje."
⁸ Jezusi i tha: "Ngrihu, merr hasrën dhe ec."
⁹ Ai njeri u shërua menjëherë, mori hasrën e vet dhe filloi të ecte. Ishte ditë e shtunë.
¹⁰ Prandaj, judenjtë i thoshin atij që u shërua: "Është e shtunë dhe nuk të lejohet që ta marrësh hasrën."
¹¹ Ai iu përgjigj: "Ai që më shëroi më tha: ‘Merr hasrën dhe ec’."
¹² Ata e pyetën: "Kush është Ai njeri që të tha: ‘Merr hasrën dhe ec’."
¹³ I shëruari nuk e dinte kush ishte, sepse Jezusi ishte tërhequr, meqë aty ishte një turmë njerëzish.
¹⁴ Pas këtyre, Jezusi e gjeti atë në tempull dhe i tha: "Ja, ti u shërove, mos bëj më mëkat, që të mos të ndodhë ndonjë gjë më e keqe."
¹⁵ Njeriu u largua dhe u tregoi judenjve se Ai që e shëroi, ishte Jezusi.
¹⁶ Prandaj judenjtë e përndiqnin Jezusin, sepse Ai i bënte këto të shtunën.
¹⁷ [Jezusi] iu përgjigj: "Ati Im vepron deri në këtë çast, edhe Unë veproj."
¹⁸ Për këtë arsye pra, judenjtë e kërkonin edhe më shumë për ta vrarë, sepse Ai jo vetëm që kishte shkelur të shtunën, por edhe sepse Ai thoshte se Perëndia ishte Ati i Tij, duke e vënë Veten njëlloj me Perëndinë.
¹⁹ Pastaj Jezusi u përgjigj, duke u thënë: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, Biri nga ana e Vet nuk mund të bëjë asgjë, po të mos shohë Atin duke bërë, sepse çka bën Ati, këto i bën po ashtu edhe Biri.
²⁰ Sepse Ati e do Birin dhe ia tregon Atij të gjitha që bën; dhe do t’i tregojë edhe punë më të mëdha se këto, që ju të mrekulloheni.
²¹ Sepse ashtu si Ati ngre të vdekurit dhe u jep jetë, po ashtu edhe Biri do t’u japë jetë atyre që Ai do.
²² Sepse Ati nuk gjykon askënd, por të gjithë pushtetin për të gjykuar ia ka dhënë Birit,
²³ që të gjithë të nderojnë Birin siç nderojnë Atin. Ai që nuk nderon Birin nuk nderon Atin që e ka dërguar Atë.
²⁴ Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, Ai që dëgjon fjalën Time, dhe i beson Atij që më ka dërguar Mua, ka jetën e amshuar dhe nuk i nënshtrohet gjykimit, por ka kaluar nga vdekja në jetë.
²⁵ Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, po vjen ora, madje tanimë ka ardhur, kur të vdekurit do të dëgjojnë zërin e Birit të Perëndisë dhe ata që e dëgjojnë do të jetojnë.
²⁶ Sepse ashtu si Ati ka jetë brenda vetvetes, po ashtu i dha mundësi edhe Birit që të ketë jetë brenda vetvetes.
²⁷ I dha Atij pushtet që të ushtrojë gjykim, sepse Ai është Biri i Njeriut.
²⁸ Mos u mrekulloni nga kjo, sepse po vjen ora në të cilën të gjithë ata që janë në varre do ta dëgjojnë zërin e Tij
²⁹ dhe do të dalin. Ata që kanë bërë të mira do të ringjallen për të jetuar, por ata që kanë bërë të këqija do të ringjallen për t’u gjykuar.
³⁰ Unë nga vetja Ime nuk mund të bëj asgjë. Siç dëgjoj, ashtu gjykoj dhe gjykimi Im është i drejtë, sepse Unë nuk kërkoj vullnetin Tim, por vullnetin e Atij që më ka dërguar.
³¹ Po të dëshmoja për Vetveten, dëshmia Ime nuk do të ishte e vërtetë.
³² Është një tjetër që dëshmon për Mua; dhe e di që dëshmia që Ai bën për Mua është e vërtetë.
³³ Ju keni dërguar për të pyetur te Gjoni, dhe ai ka dhënë dëshmi për të vërtetën.
³⁴ Por Unë nuk marr dëshmi prej njeriu, por i them këto, që ju të shpëtoheni.
³⁵ Ai ishte kandili që digjej e ndriçonte dhe ju deshët të gëzoheni për pak kohë në dritën e tij.
³⁶ Por Unë kam dëshmi më të madhe se ajo e Gjonit, sepse punët që më ka dhënë Ati për t’i përfunduar, vetë punët që bëj Unë, dëshmojnë se Ati më ka dërguar Mua.
³⁷ Ati, që më ka dërguar, ka dëshmuar për Mua. Ju as e keni dëgjuar ndonjëherë zërin e Tij, as e keni parë fytyrën e Tij.
³⁸ Fjala e Tij nuk banon brenda jush, sepse ju nuk i besoni Atij që ka dërguar Ai.
³⁹ Ju kërkoni në Shkrimet, sepse mendoni që në to keni jetën e amshuar dhe pikërisht ato dëshmojnë për Mua.
⁴⁰ Nuk doni të vini tek Unë që të keni jetën.
⁴¹ Unë nuk marr lavdi prej njerëzve.
⁴² Por Unë ju njoh, që nuk keni në vetvete dashuri për Perëndinë.
⁴³ Unë kam ardhur në emër të Atit Tim dhe ju nuk më pranoni; po të vijë një tjetër në emrin e vet, atë do ta pranoni.
⁴⁴ Si mund të besoni ju, kur merrni lavdi prej njëri-tjetrit dhe nuk kërkoni lavdinë që vjen prej të vetmit Perëndi?
⁴⁵ Mos mendoni se Unë do t’ju padis tek Ati; Moisiu është ai që ju padit, tek i cili ju keni shpresuar.
⁴⁶ Sepse po t’i besonit Moisiut, do të më besonit edhe Mua, sepse ai ka shkruar për Mua.
⁴⁷ Por nëse nuk u besoni shkrimeve të tij, si do t’u besoni fjalëve të Mia?"