kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6
kap 7
kap 8
kap 9
kap 10
kap 11
kap 12
kap 13
kap 14
kap 15
kap 16
kap 17
kap 18
kap 19
kap 20
kap 21

Gjoni

^4
1 Jezusi pra, kur e mori vesh që farizejtë kishin dëgjuar se Ai po pagëzonte dhe po bënte më shumë dishepuj se Gjoni,
² (megjithëse vetë Jezusi nuk pagëzonte, por dishepujt e Tij)
³ e la Judenë dhe u largua përsëri për në Galile.
⁴ Atij i duhej të kalonte nëpër Samari.
⁵ Kështu, erdhi në një qytet të Samarisë me emrin Sikar, afër tokës që Jakobi i kishte dhënë birit të vet, Jozefit.
⁶ Aty ishte pusi i Jakobit. Jezusi pra, i sfilitur nga udhëtimi, po rrinte ashtu ulur tek pusi; ishte rreth orës së gjashtë.
⁷ Erdhi për të mbushur ujë një grua nga Samaria. Jezusi i tha: "Më jep të pi,"
⁸ sepse dishepujt e Tij ishin larguar për në qytet, që të blinin ushqime.
⁹ Atëherë gruaja nga Samaria, i tha: "Qysh Ti, që je jude, kërkon të pish ujë prej meje, që jam një grua samaritane?" (sepse judenjtë nuk përzihen me samaritanët)
¹⁰ Jezusi u përgjigj dhe i tha: "Po ta njihje dhuratën e Perëndisë dhe kush është Ai që të thotë: ‘Jepmë të pi’, do të kërkoje ti prej Tij dhe Ai do të të jepte ujë të gjallë."
¹¹ [Gruaja] i tha: "Zotëri, Ti nuk ke me çfarë ta nxjerrësh ujin dhe pusi është i thellë. Pra, nga e merr Ti ujin e gjallë?
¹² Mos vallë je Ti më i madh se Ati ynë Jakobi, që na dha pusin dhe piu prej tij ai vetë, bijtë e tij dhe bagëtia e tij?"
¹³ Jezusi u përgjigj dhe i tha: "Kushdo që pi prej këtij uji, do të ketë përsëri etje.
¹⁴ Por kushdo që pin prej ujit që i jap Unë, nuk do të ketë kurrë etje, por uji që do t’i jap do të bëhet në të një burim uji që gufon për jetë të jetëve."
¹⁵ Gruaja i tha: "Zotëri, ma jep këtë ujë, që të mos kem më etje e të mos vijë këtu për të mbushur ujë."
¹⁶ Ai i tha: "Shko, thirr burrin tënd dhe eja këtu."
¹⁷ Gruaja u përgjigj dhe i tha: "Nuk kam burrë." Jezusi i tha: "Mirë the: ‘Nuk kam burrë’.
¹⁸ Sepse pesë burra ke pasur dhe ai që ke tani nuk është burri yt. Kjo që the është e vërtetë."
¹⁹ Gruaja i tha: "Zot, e shoh se Ti qenke profet.
²⁰ Etërit tanë në këtë mal kanë adhuruar dhe ju thoni, që vendi ku duhet të adhurojmë është në Jeruzalem."
²¹ Jezusi i tha: "Më beso, o grua, po vjen ora kur ju nuk do ta adhuroni Atin as në këtë mal, as në Jeruzalem.
²² Ju adhuroni atë që nuk e njihni, ne adhurojmë atë që njohim, sepse shpëtimi vjen nga judenjtë.
²³ Por po vjen ora dhe ka ardhur tashmë, kur adhuruesit e vërtetë do të adhurojnë Atin në frymë dhe në vërtetësi, sepse edhe Ati të këtillë i do ata që e adhurojnë Atë.
²⁴ Perëndia është frymë dhe ata që e adhurojnë Atë duhet ta adhurojnë në frymë dhe në vërtetësi."
²⁵ Gruaja i tha: "E di që Mesia po vjen, Ai që quhet Krisht. Kur të vijë Ai, do të na i tregojë të gjitha."
²⁶ Jezusi i tha: "Unë, që po të flas, jam Ai."
²⁷ Në këtë kohë erdhën dishepujt e Tij dhe u çuditën që Ai po fliste me gruan; megjithatë asnjëri nuk i tha: ‘Çfarë kërkon?’ ose ‘Përse po flet me të?’
²⁸ Atëherë gruaja e la shtambën e ujit dhe u largua për në qytet dhe u tha njerëzve,
²⁹ "Ejani, shikoni një njeri që m’i tha të gjitha sa kam bërë. Mos vallë ky është Krishti?"
³⁰ Ata dolën nga qyteti dhe shkuan tek Ai.
³¹ Ndërkaq, dishepujt e Tij e lutnin, duke thënë: "Rabbi, ha."
³² Por Ai u tha: "Unë kam një ushqim për të ngrënë që ju nuk e njihni."
³³ Atëherë dishepujt thoshin me njëri-tjetrin: "Mos i solli njeri për të ngrënë?"
³⁴ Jezusi u tha: "Ushqimi Im është që të bëjë vullnetin e Atij që më ka dërguar dhe të përfundoj veprën e Tij.
³⁵ A nuk thoni ju: ‘Edhe katër muaj dhe vijnë të korrat?’ Ja, po ju them, ngrini sytë dhe vështroni arat, sepse ato tashmë janë zbardhur, gati për t’u korrur.
³⁶ Ai që korr merr pagë dhe mbledh frytin për jetën e amshuar, që si ai që mbjell ashtu dhe ai që korr të gëzojnë së bashku.
³⁷ Sepse me këtë vërtetohet fjala: ‘Tjetër është ai që mbjell dhe tjetër ai që korr.’
³⁸ Unë ju dërgova për të korrur atë për të cilën ju nuk jeni sfilitur; të tjerë janë sfilitur dhe ju hytë në mundin e tyre."
³⁹ Shumë samaritanë prej atij qyteti besuan në Të, nga fjala e gruas që kishte dëshmuar: ‘M’i tha të gjitha ato që kam bërë’.
⁴⁰ Pra, samaritanët, pasi shkuan tek Ai, iu lutën që të qëndronte me ta dhe Ai ndenji atje dy ditë.
⁴¹ Shumë më tepër besuan për shkak të fjalës së Tij
⁴² dhe i thoshin gruas: "Nuk po besojmë më nga fjalët e tua, sepse ne vetë e dëgjuam dhe e dimë që Ky është Shpëtimtari i botës".
⁴³ Pas dy ditëve Ai u nis prej andej për në Galile.
⁴⁴ Sepse vetë Jezusi dëshmoi, që profeti nuk ka nder në vendin e vet.
⁴⁵ Kur erdhi pra, në Galile, Atë e pritën galileasit, pasi i kishin parë të gjitha sa kishte bërë në Jeruzalem gjatë festës, sepse edhe ata kishin ardhur në festë.
⁴⁶ Pra, Ai erdhi përsëri në Kanë të Galilesë, ku e ktheu ujin në verë. Aty ishte një zyrtar nga oborri i mbretit, që e kishte djalin të sëmurë në Kapernaum.
⁴⁷ Kur ky dëgjoi që Jezusi kishte ardhur nga Judeja në Galile, shkoi tek Ai dhe e luti të zbriste dhe t’ia shëronte të birin, që ishte gati për të vdekur.
⁴⁸ Atëherë Jezusi i tha: "Po të mos shihni shenja dhe mrekulli, ju nuk besoni fare."
⁴⁹ Oborrtari i tha: "Zotëri, eja përpara se fëmija im të vdesë."
⁵⁰ Jezusi i tha: "Shko, yt bir jeton." Njeriu i besoi fjalës që i tha Jezusi dhe shkoi.
⁵¹ Ndërsa po zbriste, atë e takuan shërbëtorët e tij, dhe i thanë: "Fëmija yt jeton."
⁵² Ai i pyeti ata për orën kur ishte përmirësuar fëmija. Ata i thanë: "Dje në orën e shtatë e lanë ethet."
⁵³ Atëherë i ati e mori vesh, që kjo kishte ndodhur pikërisht në atë orë kur Jezusi i kishte thënë: ‘Yt bir jeton’; ai dhe e tërë shtëpia e tij besuan.
⁵⁴ Kjo është shenja e dytë që bëri Jezusi, duke u kthyer nga Judeja në Galile.