3
¹ Midis farizejve ishte një njeri, që e kishte emrin Nikodem, një nga krerët e judenjve.
² Ky i vajti Jezusit natën dhe i tha: "Rabbi, ne e dimë që ke ardhur nga Perëndia si mësues, sepse askush nuk mund t’i bëjë këto shenja që bën Ti, po të mos jetë Perëndia me të."
³ Jezusi u përgjigj dhe i tha: "Me të vërtetë, me të vërtetë po të them, po të mos lindë njeriu përsëri, nuk mund të shohë mbretërinë e Perëndisë."
⁴ Nikodemi i tha: "Si mund të lindë një njeri, duke qenë i moshuar? A është e mundur që njeriu të hyjë për së dyti në barkun e nënës së vet dhe të lindë?"
⁵ Jezusi u përgjigj: "Me të vërtetë, me të vërtetë po të them, po të mos lindë prej ujit dhe prej Frymës, askush nuk mund të hyjë në mbretërinë e Perëndisë.
⁶ Çka ka lindur prej mishit është mish, dhe çka ka lindur prej Frymës, është frymë.
⁷ Mos u çudit që të thashë: ‘Duhet të lindni përsëri’.
⁸ Era fryn ku të dojë dhe ti dëgjon zhurmën e saj, por nuk e di se nga vjen dhe ku shkon. Kështu ndodh me këdo që lind prej Frymës."
⁹ Nikodemi u përgjigj dhe i tha: "Si mund të ndodhin këto gjëra?"
¹⁰ Jezusi u përgjigj dhe i tha: "Ti je mjeshtër i Izraelit dhe nuk i ditke këto gjëra?
¹¹ Me të vërtetë, me të vërtetë po të them, ne flasim atë që dimë dhe dëshmojmë atë që kemi parë, por ju nuk e pranoni dëshminë tonë.
¹² Nëse ju fola për gjëra të tokës dhe ju nuk besoni, si do të besoni, po t’ju them gjëra qiellore?
¹³ Askush nuk është ngjitur lart në qiell, përveç Atij që zbriti prej qiellit, që është Biri i Njeriut.
¹⁴ Ashtu si Moisiu ngriti gjarpërin në shkretëtirë, ashtu duhet të ngrihet edhe Biri i Njeriut,
¹⁵ që kushdo që beson në Të, të ketë jetën e amshuar.
¹⁶ Sepse kaq e deshi Perëndia botën, saqë i dha Birin e vetëmlindur, që kushdo që beson në Të, të mos humbë por të gëzojë jetën e amshuar.
¹⁷ Sepse Perëndia nuk e dërgoi Birin në botë që të gjykojë botën, por që bota të shpëtohet nëpërmjet Tij.
¹⁸ Ai që beson në Të nuk gjykohet, por ai që nuk beson është gjykuar tashmë, sepse nuk ka besuar në emrin e Birit të vetëmlindur të Perëndisë.
¹⁹ Gjykimi është ky, që drita ka ardhur në botë dhe njerëzit më tepër deshën errësirën sesa dritën, sepse veprat e tyre ishin të liga.
²⁰ Sepse çdo njeri që bën të liga e urren dritën dhe nuk i afrohet dritës, që të mos i dalin në shesh veprat e tij.
²¹ Por ai që bën të vërtetën vjen tek drita, që veprat e tij të dalin hapur, sepse janë bërë në Perëndinë."
²² Pas kësaj, Jezusi dhe dishepujt e Tij erdhën në tokën e Judesë dhe qëndroi atje me ta dhe pagëzonte.
²³ Edhe Gjoni pagëzonte në Enon afër Salimit, sepse atje kishte shumë ujëra. Ata vinin dhe pagëzoheshin,
²⁴ sepse Gjonin nuk e kishin shtënë ende në burg.
²⁵ Atëherë lindi një debat midis dishepujve të Gjonit dhe një judeu në lidhje me pastrimin.
²⁶ Ata vajtën te Gjoni dhe i thanë: "Rabbi, Ai që ishte me ty përtej Jordanit, për të cilin dëshmove ti, ja, Ai po pagëzon dhe të gjithë shkojnë tek Ai."
²⁷ Gjoni u përgjigj dhe tha: "Njeriu nuk mund të marrë asgjë, nëse nuk i është dhënë nga qielli.
²⁸ Vetë ju dëshmoni për mua që thashë: ‘Unë nuk jam Krishti, por jam dërguar përpara Tij.’
²⁹ Ai që ka nusen është dhëndri, por miku i dhëndrit, që qëndron dhe e dëgjon atë, gëzohet shumë nga zëri i dhëndrit. Prandaj ky gëzim i imi tashti është i plotë.
³⁰ Ai duhet të rritet, ndërsa unë të zvogëlohem.
³¹ Ai që vjen nga lart është mbi të gjithë, ai që është nga dheu i përket dheut dhe prej dheut flet. Ai që vjen nga qielli [është mbi të gjithë].
³² Çka ka parë e dëgjuar, për këtë dëshmon dhe askush nuk e pranon dëshminë e Tij.
³³ Kush e pranon dëshminë e Tij, e ka vërtetuar që Perëndia është i vërtetë.
³⁴ Sepse Ai që dërgoi Perëndia, flet fjalët e Perëndisë, sepse Ai e jep Frymën pa masë.
³⁵ Ati e do Birin dhe gjithçka ia ka dhënë në dorë Atij.
³⁶ Ai që beson në Birin ka jetën e amshuar dhe ai që nuk i bindet Birit nuk do ta shohë jetën, por zemërimi i Perëndisë mbetet mbi të."