| Home Dhjata e Re Gjoni
kap 1
|
|
Gjoni |
|
2 1 Ditėn e tretė u bė njė dasmė nė Kanė tė Galilesė; nėna e Jezusit ishte atje. 2 Edhe Jezusi me dishepujt e Tij u thirrėn nė dasmė. 3 Kur u mbarua vera, nėna e Jezusit i tha Atij: "Nuk kanė verė." 4 Jezusi i tha: "Ēpunė kam Unė me ty, o grua? Ora Ime nuk ka ardhur ende." 5 E ėma e Tij u tha shėrbėtorėve: "Bėni ēfarėdo qė tju thotė." 6 Aty ishin gjashtė shtamba uji prej guri, qė ishin vėnė pėr pastrimin, sipas zakonit tė judenjve, secila merrte dy ose tri masa. 7 Jezusi u tha: "Mbushni shtambat me ujė." Ata i mbushėn deri nė buzė. 8 Ai u tha: "Nxirrini tani dhe ēojani tė parit tė gostisė." Ata ia ēuan. 9 Kur i pari i gostisė e provoi ujin tė kthyer nė verė, nuk e dinte nga vinte (kurse shėrbėtorėt, qė nxorėn ujin, e dinin). I pari i gostisė thirri dhėndrin 10 dhe i tha: "Kushdo mė parė shtron verėn e mirė dhe, kur tė ftuarit tė jenė tė pirė, atė tė keqen. Ndėrsa ti e ke ruajtur verėn e mirė deri tani." 11 Kjo ishte shenja e parė qė bėri Jezusi nė Kanė tė Galilesė. Ai shfaqi lavdinė e Vet dhe dishepujt e Tij besuan nė Tė. 12 Pas kėsaj Ai, e ėma, vėllezėrit dhe dishepujt e Tij zbritėn nė Kapernaum dhe qėndruan aty disa ditė. 13 Pashkėt e judenjve ishin pranė dhe Jezusi u ngjit pėr nė Jeruzalem. 14 Gjeti nė tempull njerėz qė shisnin qe, dhen dhe pėllumba, si dhe kėmbyesit e parave duke ndenjur. 15 Pasi bėri njė kamzhik prej thuprash, i pėrzuri tė gjithė prej tempullit, edhe dhentė e qetė, ua derdhi paratė kėmbyesve dhe ua pėrmbysi tryezat. 16 Atyre qė shisnin pėllumba u tha: "Hiqini kėto gjėra prej kėtej. Mos e ktheni nė pazar shtėpinė e Atit tim." 17 Dishepujve tė Tij iu kujtua qė ishte shkruar: Zelli i shtėpisė Tėnde do tė mė pėrpijė. 18 Atėherė judenjtė u pėrgjigjėn dhe i thanė: "Ēshenjė na tregon qė i bėn kėto gjėra?" 19 Jezusi u pėrgjigj dhe u tha: "Shkatėrrojeni kėtė tempull dhe do ta ngre pėrsėri nė tri ditė." 20 Pastaj judenjtė thanė: "Ky tempull u ndėrtua nė dyzet e gjashtė vjet dhe Ti dashke ta ngresh nė tri ditė?" 21 Por Ai po fliste pėr tempullin e trupit tė Vet. 22 Kur u ngjall prej tė vdekurve, dishepujve tė Tij iu kujtua qė Ai e kishte thėnė kėtė dhe i besuan Shkrimit dhe fjalės qė kishte thėnė Jezusi. 23 Tani qė Ai ishte nė Jeruzalem pėr Pashkėt, nė ditė feste, shumė veta, duke parė shenjat qė bėnte Ai, besuan nė emrin e Tij. 24 Por vetė Jezusi nuk u zinte besė atyre, sepse i njihte tė gjithė 25 dhe sepse nuk kishte nevojė qė ti dėshmonte ndokush pėr njeri, sepse Ai e dinte ēfarė kishte brenda njeriut.
|
|||