12
¹ Pastaj Jezusi, gjashtë ditë para Pashkëve, erdhi në Betani, ku ishte Llazari, të cilin Jezusi e kishte ngjallur prej të vdekurve.
² Ata ia bënë darkën atje; Marta shërbente dhe një nga ata që ishin shtruar për të ngrënë me Të ishte edhe Llazari.
³ Pastaj Maria mori një litër vaj erëmirë prej livande të papërzier, shumë të shtrenjtë, dhe i leu me vaj këmbët Jezusit dhe me flokët e vet i fshiu këmbët; shtëpia u mbush me aromën e vajit erëmirë.
⁴ Judë Iskarioti, njëri nga dishepujt e Tij, ai që do ta dorëzonte, tha,
⁵ "Përse nuk u shit ky vaj erëmirë për treqind denarë dhe t’u jepej të vobektëve?"
⁶ E tha këtë jo sepse shqetësohej për të vobektit, por sepse ishte vjedhës dhe duke pasur qesen mbante ato që shtiheshin në të.
⁷ Pastaj Jezusi tha: "Lëreni, që ta ruajë për ditën e varrimit Tim.
⁸ Sepse të varfrit i keni gjithmonë me vete, por Mua nuk do të më keni gjithmonë."
⁹ Një turmë e madhe judenjsh e mori vesh që Ai është atje dhe erdhën jo vetëm për Jezusin, por që të shihnin edhe Llazarin, të cilin Ai e ngriti prej të vdekurve.
¹⁰ Por kryepriftërinjtë morën vendim që ta vrisnin edhe Llazarin,
¹¹ sepse nga shkaku i tij po u iknin shumë judenj dhe po besonin te Jezusi.
¹² Të nesërmen, turma e madhe që kishte ardhur në festë, kur dëgjuan që po vinte Jezusi në Jeruzalem,
¹³ morën degë palmash dhe dolën për ta takuar dhe thërrisnin: "Hosana! I bekuar është ai që vjen në emër të Zotit! I bekuar është Mbreti i Izraelit!"
¹⁴ Jezusi gjeti një kërriç dhe u ul mbi të, siç është shkruar,
¹⁵ "Mos ki frikë, o bija e Sionit. Ja, mbreti yt po vjen, i ulur mbi një kërriç."
¹⁶ Dishepujt pra, në fillim nuk i morën vesh këto, por kur Jezusi mori lavdi, atëherë ata u kujtuan që këto ishin shkruar për Të dhe këto gjëra ia kishin bërë Atij.
¹⁷ Kështu turma që ishte me Të kur Ai e thirri Llazarin të dilte nga varri dhe e ngriti prej të vdekurve, dëshmoi për Të.
¹⁸ Prandaj turma shkoi për ta takuar, sepse e kishte dëgjuar që Ai kishte bërë këtë shenjë.
¹⁹ Atëherë farizejtë thanë midis tyre: "E shihni, nuk po fitoni asgjë. Ja, bota po shkon pas Tij."
²⁰ Midis atyre që u ngjitën për të adhuruar gjatë festës, ishin disa grekë.
²¹ Këta pra, erdhën te Filipi, që ishte nga Betsaida e Galilesë dhe filluan ta pyesin e t’i thonë: "Zotëri, duam të shohim Jezusin."
²² Filipi shkoi e ia tha Andreas; Andrea e Filipi erdhën dhe i thanë Jezusit.
²³ Jezusi u përgjigj, duke thënë: "Ka ardhur ora që Biri i Njeriut të marrë lavdi.
²⁴ Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, po të mos bjerë përdhe kokrra e grurit e të mos vdesë, ajo mbetët e vetme, por po të vdesë, jep shumë fryt.
²⁵ Ai që e do jetën e vet, e humbet atë dhe ai që e urren jetën e vet në këtë botë, do ta ruajë përjetë.
²⁶ Nëse dikush më shërben, le të më ndjekë dhe atje ku jam Unë, aty do të jetë edhe shërbëtori Im. Nëse dikush më shërben, do të nderohet prej Atit.
²⁷ Tani shpirti Im është i shqetësuar. Çfarë të them? O Atë, më shpëto nga nga kjo orë? Por për këtë kam ardhur në këtë orë.
²⁸ O Atë, jepi lavdi emrit Tënd." Pastaj një zë erdhi nga qielli: "Jo vetëm që i kam dhënë lavdi, por edhe do t’i jap përsëri lavdi."
²⁹ Atëherë turma që kishte qëndruar dhe dëgjuar, thoshte se ishte bubullimë; të tjerë thoshin: "I foli një engjëll."
³⁰ Jezusi u përgjigj dhe tha: "Ky zë nuk erdhi për Mua, por për ju.
³¹ Tani është gjykimi i kësaj bote. Tani i pari i kësaj bote do të flaket jashtë.
³² Dhe Unë, kur të ngrihem lart prej dheut, do t’i tërheq të gjithë pranë vetes."
³³ Këtë e thoshte për të treguar nga ç’lloj vdekjeje do të vdiste.
³⁴ Pastaj turma iu përgjigj: "Ne kemi dëgjuar prej Ligjit që Krishti mbetet përjetë. Si thua Ti që Biri i Njeriut duhet të ngrihet lart? Kush është ky Biri i Njeriut?"
³⁵ Atëherë Jezusi u tha: "Edhe për pak kohë është drita ndër ju. Ecni sa keni dritën, se mos ju zë errësira. Ai që ecën në errësirë nuk e di se ku shkon.
³⁶ Sa keni dritën, besoni në dritën, që të bëheni bijtë e dritës." Këto foli Jezusi dhe u largua e u fsheh prej tyre.
³⁷ Megjithëse kishte bërë kaq shumë shenja para tyre, ata nuk besonin tek Ai,
³⁸ që të përmbushej fjala e profetit Isaia, që kishe thënë: ‘Zot, kush i besoi asaj që thamë ne. Kujt iu zbulua krahu i Zotit?’
³⁹ Prandaj nuk mund të besonin, sepse Isaia kishte thënë përsëri:
⁴⁰ "U ka verbuar sytë dhe u ka ashpërsuar zemrën, se mos shohin me sy, kuptojnë me zemër, kthehen dhe t’i shëroj."
⁴¹ Këto tha Isaia, kur pa lavdinë e Tij dhe foli për Të.
⁴² Megjithatë edhe prej krerëve, shumë besuan në Të, por nga shkaku i farizejve nuk e pohonin, se mos i përjashtonin nga sinagoga,
⁴³ sepse ata deshën më shumë lavdinë e njerëzve sesa lavdinë e Perëndisë.
⁴⁴ Atëherë Jezusi thirri dhe tha: "Ai që beson në Mua, nuk beson në Mua, por në Atë që më ka dërguar.
⁴⁵ Ai që më sheh Mua, sheh Atë që më ka dërguar Mua.
⁴⁶ Unë kam ardhur si drita për botën, që kushdo që beson në Mua të mos mbetet në errësirë.
⁴⁷ Po t’i dëgjojë njeri fjalët e Mia, dhe të mos i mbajë, Unë nuk e gjykoj, sepse nuk kam ardhur që të gjykoj botën, por që ta shpëtoj botën.
⁴⁸ Ka një që gjykon atë që më hedh Mua poshtë dhe nuk i pranon fjalët e Mia. Fjala që kam folur, ajo do ta gjykojë ditën e fundit,
⁴⁹ sepse Unë nuk kam folur prej vetes Sime, por Ai që më dërgoi Mua, Ati, Ai më ka porositur çfarë të them dhe çfarë të flas.
⁵⁰ Dhe e di që porosia e Tij është jeta e amshuar. Pra, ato që flas Unë, i flas ashtu siç m’i ka thënë Ati."