10
¹ "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, ai që nuk hyn nga dera në vathën e dhenve por ngjitet nga ndonjë vend tjetër, ai është vjedhës dhe kusar.
² Por ai që hyn nga dera është bari i dhenve.
³ Këtij ia hap derën rojtari dhe dhentë dëgjojnë zërin e tij. I thërret me emër dhentë e veta dhe i nxjerr jashtë.
⁴ Kur i nxjerr të gjitha dhentë e veta, shkon para tyre dhe dhentë i venë pas, sepse e njohin zërin e tij.
⁵ Ato nuk do t’i shkojnë kurrë pas një të huaji, por do të ikin prej tij, sepse nuk e njohin zërin e të huajve."
⁶ Këtë shëmbëlltyrë u tha Jezusi, por ata nuk morën vesh për çfarë po u fliste Ai.
⁷ Atëherë Jezusi u tha përsëri: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them, Unë jam dera e dhenve.
⁸ Të gjithë sa kanë ardhur para meje janë vjedhës dhe kusarë, por dhentë nuk i dëgjuan ata.
⁹ Unë jam dera; po të hyjë dikush përmes Meje do të shpëtohet; do të hyjë e do të dalë dhe do të gjejë kullota.
¹⁰ Vjedhësi nuk vjen, veçse që të vjedhë, të vrasë e të shkatërrojë. Unë kam ardhur që të kenë jetë dhe ta kenë me bollëk.
¹¹ Unë jam bariu i mirë. Bariu i mirë jep jetën e vet për dhentë.
¹² Rrogëtari që nuk është bari, i cili nuk i ka dhentë të vetat, e sheh ujkun duke ardhur, i braktis dhentë dhe ikën; ujku i rrëmben dhe i arrakat ato.
¹³ Sepse rrogëtar është dhe nuk shqetësohet për dhentë.
¹⁴ Unë jam bariu i mirë dhe i njoh dhentë e Mia dhe dhentë e Mia më njohin Mua –
¹⁵ Siç më njeh Ati Mua, edhe Unë e njoh Atin – dhe jap jetën Time për dhentë.
¹⁶ Kam edhe dhen të tjera, që nuk janë prej kësaj vathe. Më duhet t’i mbledh edhe ato, të cilat do ta dëgjojnë zërin Tim dhe do të jetë vetëm një grigjë, vetëm një bari.
¹⁷ Prandaj më do Ati Mua, sepse Unë jap jetën Time, që ta marr përsëri.
¹⁸ Askush nuk ma heq, por Unë e jap atë nga vetja Ime. Unë kam pushtet ta jap dhe kam pushtet ta marr atë përsëri. Këtë porosi e kam marrë prej Atit tim."
¹⁹ Përsëri pati një përçarje ndër judenjtë për shkak të këtyre fjalëve.
²⁰ Shumë prej tyre thoshin: "Ai ka demon dhe është i çmendur. Përse e dëgjoni?"
²¹ Të tjerë thoshin: "Këto fjalë nuk janë të atij që ka demon. A mundet një demon t’u hapë sytë të verbërve?"
²² Pastaj u kremtua festa e Përkushtimit në Jeruzalem; ishte dimër.
²³ Jezusi po ecte në tempull nën portikun e Solomonit.
²⁴ Atë e rrethuan judenjtë dhe i thoshin: "Deri kur do të na e mbash shpirtin pezull? Nëse ti je Krishti, na e thuaj hapur."
²⁵ Jezusi iu përgjigj: "Jua kam thënë dhe nuk besoni; punët që bëj Unë në emër të Atit Tim, ato dëshmojnë për Mua.
²⁶ Por ju nuk besoni, sepse ju nuk jeni prej dhenve të Mia.
²⁷ Dhentë e Mia e dëgjojnë zërin Tim; Unë i njoh dhe ato më vijnë pas.
²⁸ Unë u jap jetën e amshuar dhe ato nuk do të humbasin përjetë; askush nuk do të m’i rrëmbejë nga dora.
²⁹ Ati im, që m’i ka dhënë, është më i madhi i të gjithëve dhe askush nuk mund t’ia rrëmbejë Atit nga dora.
³⁰ Unë dhe Ati jemi një."
³¹ Judenjtë morën përsëri gurë që ta vrisnin.
³² Jezusi iu përgjigj: "Shumë punë të mira ju kam treguar prej Atit. Për cilën prej tyre po më qëlloni me gurë?"
³³ Judenjtë iu përgjigjën: "Nuk të qëllojmë me gurë për punë të mirë, por për blasfemi, sepse Ti, duke qenë njeri, e bën veten Perëndi."
³⁴ Jezusi iu përgjigj: "A nuk është shkruar në Ligjin tuaj: ‘Unë kam thënë, jeni perëndi’?
³⁵ Nëse i quajti perëndi ata, tek të cilët erdhi fjala e Perëndisë (dhe Shkrimi nuk mund të bjerë poshtë),
³⁶ a thoni ju për Atë që Ati e shenjtëroi dhe e dërgoi në botë: ‘Po blasfemon’, sepse thashë: ‘Jam Bir i Perëndisë’?
³⁷ Nëse nuk bëj punët e Atit Tim, mos më besoni.
³⁸ Por nëse i bëj, edhe sikur të mos më besoni Mua, u besoni punëve, që ta dini dhe ta merrni vesh që Ati është në Mua dhe Unë në Atin."
³⁹ Prandaj e kërkonin përsëri ta kapnin, por Ai u shpëtoi nga duart.
⁴⁰ U largua përsëri përtej Jordanit në vendin ku ishte duke pagëzuar më parë Gjoni dhe qëndroi atje.
⁴¹ Shumë shkuan tek Ai dhe thoshin: "Gjoni vërtet nuk bëri asnjë shenjë, por të gjitha sa tha Gjoni për këtë njeri janë të vërteta."
⁴² Shumë veta atje besuan tek Ai.