kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6

Galatasve

^3
1 O galatas të marrë! Kush ju ka magjepsur? Mu përpara syve tuaj Jezus Krishti u paraqit i kryqëzuar.
² Vetëm këtë dua të mësoj prej jush: prej veprave të Ligjit e morët Frymën, apo duke besuar mesazhin që dëgjuat?
³ Kaq të marrë jeni? E filluat me Frymën dhe tani po përpiqeni të përsoseni me anë të mishit?
⁴ Të gjitha këto vuajtje i paskeni pësuar më kot? Sikur të ishin vërtet kot.
⁵ Ai pra, që ju siguron Frymën dhe bën mrekullira midis jush, i bën sepse respektoni veprat e Ligjit apo sepse ju besoni në atë që dëgjuat?
⁶ Siç ndodhi me Abrahamin: ai i besoi Perëndisë dhe kjo iu llogarit si drejtësi.
⁷ Dijeni pra, se bij të Abrahamit janë ata që vijnë prej besimit.
⁸ Shkrimi, duke parashikuar se Perëndia i shfajëson kombet me anë të besimit, ia shpalli më parë lajmin e mirë Abrahamit, duke thënë: "Në ty do të bekohen të gjitha kombet."
⁹ Kështu, ata që kanë besimin, bekohen bashkë me Abrahamin, njeriun e besimit.
¹⁰ Të gjithë ata që mbështeten në veprat e Ligjit, janë nën mallkim, sepse është shkruar: "I mallkuar është cilido që nuk u përmbahet të gjitha atyre që janë shkruar në librin e ligjit, për t’i vënë ato në jetë."
¹¹ Është e qartë se askush nuk shfajësohet me anë të ligjit përpara Perëndisë, se "I drejti do të jetojë prej besimit."
¹² Ligji nuk mbështetet në besimin; përkundrazi, thotë që "Ai që i bën këto gjëra, do të jetojë nëpërmjet tyre."
¹³ Krishti na çliroi me anë të shpengimit nga mallkimi i Ligjit, duke u bërë mallkim për ne, sepse është shkruar: "I mallkuar është cilido që varet në dru."
¹⁴ Na çliroi që bekimi i Abrahamit të shkonte ndër kombet me anë të Krishtit Jezus, që ne të merrnim premtimin e Frymës nëpërmjet besimit.
¹⁵ Vëllezër, po flas me gjuhën e njerëzve. Edhe besëlidhjen, megjithëse del nga njeriu, me t’u miratuar, askush nuk e hedh poshtë apo i shton gjë.
¹⁶ Premtimet iu thanë Abrahamit dhe farës së tij. Nuk thotë: "Atyre të farës: "si të ishin shumë, por si të ishte një: "Farës sate", që do të thotë Krishtit.
¹⁷ Këtë dua të them: Ligji, që ka ardhur pas katërqind e tridhjetë vjetësh, nuk e shfuqizon dot besëlidhjen e miratuar që më parë prej Perëndisë, dhe me këtë të zhvlerësojë premtimin.
¹⁸ Sepse po të varej trashëgimia nga ligji, atëherë nuk do të vinte më nga premtimi; por Perëndia ia dhuroi Abrahamit nëpërmjet premtimit.
¹⁹ Përse atëherë u dha Ligji? U shtua për shkak të shkeljeve, derisa të vinte fara së cilës i ishte bërë premtimi. Ligji hyri në fuqi nëpërmjet engjëjve me anë të një ndërmjetësi.
²⁰ Megjithatë, ndërmjetësi nuk përfaqëson vetëm një palë; por Perëndia është një i vetëm.
²¹ Atëherë Ligji qenka kundër premtimeve të Perëndisë? Larg qoftë! Sepse po të jepej një ligj, që të mund të jepte jetë, atëherë drejtësia do të buronte vërtet prej ligjit.
²² Por Shkrimi i ka përmbledhur të gjithë nën mëkat, që premtimi, që u dha nëpërmjet besimit në Jezus Krishtin, t’u jepej atyre që besojnë.
²³ Por përpara se të vinte besimi, ligji na mbante si të burgosur, të mbyllur brenda, derisa të zbulohej besimi që do të vinte më vonë.
²⁴ Kështu Ligji ishte mësuesi ynë për te Krishti, që ne të shfajësoheshim me anë të besimit.
²⁵ Por tani që besimi ka ardhur, nuk jemi më nën kujdesin e ndonjë mësuesi.
²⁶ Sepse të gjithë jeni bij të Perëndisë nëpërmjet besimit në Krishtin Jezus.
²⁷ Sepse të gjithë ju që jeni pagëzuar në Krishtin, jeni të veshur me Krishtin.
²⁸ Nuk ka më as jude as grek, nuk ka më as skllav as të lirë, nuk ka më as burrë as grua, sepse të gjithë ju jeni një në Krishtin Jezus.
²⁹ Po t’i përkisni Krishtit, atëherë jeni pasardhës të Abrahamit, trashëgimtarë sipas premtimit.