kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6

Galatasve

^2
1 Pastaj, pas katërmbëdhjetë vjetësh, u ngjita përsëri në Jeruzalem, këtë herë me Barnabën, duke marrë me vete edhe Titin.
² U ngjita atje sipas një zbulese dhe ua shfaqa atyre ungjillin që predikoj ndër kombet, por vetëm për vetëm atyre që ishin me emër, që të mos rrezikoja të bridhja ose të kisha bredhur më kot.
³ Por as Titi që ishte me mua, megjithëse ishte grek, nuk u detyrua të rrethpritej.
⁴ Dhe kjo për shkak të disa vëllezërve të rremë, të cilët kishin futur tinëz në radhët tona për të spiunuar lirinë që kemi në Krishtin Jezus dhe për të na vënë në robëri.
⁵ Për asnjë çast nuk iu nënshtruam, që e vërteta e ungjillit të mbetet te ju.
⁶ Por ata që ishin me emër (kushdo që të ishin, për mua nuk ka rëndësi; Perëndia nuk i mban anën askujt) nuk më shtuan asgjë.
⁷ Përkundrazi, ata e panë se mua më ishte besuar ungjilli për të parrethprerët, siç i ishte besuar Pjetrit ungjilli për të rrethprerët.
⁸ (Sepse Perëndia që kishte vepruar te Pjetri, që të shërbente si apostull për të rrethprerët, veproi edhe tek unë për kombet.)
⁹ Jakobi, Kefa dhe Gjoni, që mbaheshin si shtylla, kur e njohën hirin që më ishte dhënë, më dhanë mua dhe Barnabës dorën e djathtë si shenjë shoqërimi, që ne të shkonim te kombet dhe ata tek të rrethprerët.
¹⁰ Donin vetëm që ne të kujtonim të varfrit, pikërisht atë që unë mezi prisja ta bëja.
¹¹ Por, kur erdhi Kefa në Antioki, iu kundërvura ballë për ballë, sepse ishte për t’u qortuar.
¹² Sepse, para se të vinin disa veta nga Jakobi, ai hante bashkë me kombet. Por kur erdhën ata, ai filloi të tërhiqej e të veçohej, sepse i kishte frikë ata të rrethprerjes.
¹³ Pjesa tjetër e judenjve u shtir bashkë me të, aq sa edhe Barnaba u josh gabimisht nga hipokrizia e tyre.
¹⁴ Por kur e pashë që ata nuk ecnin drejt sipas së vërtetës së ungjillit, i thashë Kefës përpara të gjithëve: "Nëse ti, që je jude, jeton si ata të kombeve dhe jo si jude, si mund t’i detyrosh kombet të jetojnë si judenj?
¹⁵ Ne që jemi judenj prej natyre dhe jo mëkatarë siç janë ata midis kombeve,
¹⁶ duke ditur se njeriu nuk shfajësohet nga veprat e Ligjit, por nëpërmjet besimit në Jezus Krishtin, edhe ne kemi besuar në Krishtin Jezus, që të shfajësohemi me anë të besimit në Krishtin dhe jo me anë të veprave të Ligjit, meqenëse nga veprat e Ligjit askush nuk do të shfajësohet.
¹⁷ Por nëse del që edhe vetë ne, ndërsa kërkojmë të shfajësohemi në Krishtin, jemi mëkatarë, mos do të thotë kjo se Krishti i shërben mëkatit? Larg qoftë!
¹⁸ Sepse, po të ndërtoj përsëri ato që kam rrëzuar, kjo më bën shkelës.
¹⁹ Sepse nëpërmjet Ligjit unë u ktheva në njeri të vdekur për Ligjin, që të jetoj për Perëndinë. Bashkë me Krishtin u kryqëzova.
²⁰ Nuk jam unë ai që jetoj ende, por është Krishti që jeton në mua; jetën, që jetoj tani në mish, e jetoj me anë të besimit në Birin e Perëndisë, që më deshi dhe dha Veten e Tij për mua.
²¹ Nuk e hedh poshtë hirin e Perëndisë, sepse po të arrihej drejtësia nëpërmjet Ligjit, atëherë Krishti vdiq më kot."