kap 1
kap 2
kap 3
kap 4
kap 5
kap 6

Efesianeve

^4
1 Unë pra, i burgosuri i Zotit, ju bëj thirrje të jetoni si njerëz të denjë për thirrjen që ju është bërë.
² Të jeni tërë përvujtëri dhe butësi, të shtruar, të jeni të duruar me njëri-tjetrin me dashuri,
³ të kujdeseni që të ruani unitetin e Frymës me anë të lidhjes së paqes.
⁴ Ka një trup dhe një Frymë, ashtu siç është një e vetme shpresa në të cilën u thirrët,
⁵ ka një Zot, një besim, një pagëzim,
⁶ ka një Perëndi dhe Atë i të gjithëve, që është mbi të gjithë, nëpërmjet të gjithëve dhe në të gjithë.
⁷ Por secilit prej nesh i është dhënë hiri sipas masës së dhuratës së Krishtit.
⁸ Prandaj thuhet: "Duke u ngjitur në lartësi, Ai mori me vete shumë robër dhe u dha dhurata njerëzve."
⁹ (Ç’kuptim mund të ketë shprehja "U ngjit", veç asaj që Ai, gjithashtu, kishte zbritur në ultësirat e dheut?
¹⁰ Ai që zbriti është po Ai Vetë që u ngjit përmbi të gjithë qiejt, që të mbushë gjithësinë.)
¹¹ Ai disa i caktoi si apostuj, disa të tjerë si profetë, disa të tjerë si ungjillorë dhe disa të tjerë si barinj dhe mësues,
¹² për të përgatitur shenjtërit për punën e shërbesës, për ndërtimin e trupit të Krishtit,
¹³ derisa të gjithë ne të arrijmë në unitetin e besimit dhe të njohjes së Birit të Perëndisë, në njeriun e përkryer, në lartësinë e shtatit të plotë të Krishtit,
¹⁴ që të mos jemi më foshnja, që lëkunden sa andej këtej nga dallgët dhe që sillen rrotull nga çdo rrymë doktrinash, nga mashtrimi i njerëzve, nga dinakëria e intrigave mashtruese.
¹⁵ Përkundazi, duke thënë të vërtetën me dashuri, ne do të rritemi në çdo drejtim në Atë, i cili është koka, domethënë Krishti,
¹⁶ nga i cili i gjithë trupi, i lidhur mirë dhe i bashkuar nëpërmjet çdo nyje mbajtëse, ku secila pjesë vepron siç duhet, rritet për t’u ndërtuar me dashuri.
¹⁷ Këtë pra, po them dhe e dëshmoj në Zotin, që ju të mos ecni më siç ecin edhe kombet, në kotësinë e mendjes së tyre,
¹⁸ të errësuar në gjykim, të shkëputur nga jeta e Perëndisë për shkak të padijes që vepron ndër ta nga ngurtësia e zemrave të tyre.
¹⁹ Ata, të ngurtësuar në ndjenjat e tyre, janë dhënë pas shthurjes për t’u zdërhallur në çdo lloj fëlliqësie me lakmi të pangopur.
²⁰ Por ju nuk u mësuat ta njihni kështu Krishtin,
²¹ nëse vërtet e keni dëgjuar Krishtin dhe ju kanë mësuar në Atë, sipas së vërtetës që është në Jezusin.
²² Përsa i përket mënyrës së jetës suaj të mëparshme, ju kanë mësuar të zhvishni njeriun e vjetër, të korruptuar nga epshet e mashtrimit,
²³ të ripërtëriheni në frymën e mendjes suaj
²⁴ dhe të vishni njeriun e ri, të krijuar për të qenë si Perëndia në drejtësi dhe shenjtëri të vërtetë.
²⁵ Prandaj, hiqni dorë nga gënjeshtra dhe secili të flasë të vërtetën me të afërmit, sepse jemi gjymtyrë të njëri-tjetrit.
²⁶ Zemërohuni, por mos mëkatoni. Mos t’ju gjejë perëndimi i diellit duke mbajtur mëri.
²⁷ Mos i lini shteg djallit.
²⁸ Ai që vjedh, të mos vjedhë më, por të mundohet më shumë, duke e bërë të mirën me duart e veta, që të ketë ç’t’i japë atij që ka nevojë.
²⁹ Asnjë fjalë e pështirë të mos ju dalë nga goja, por vetëm çka është e mirë për të ndërtuar atje ku ka nevojë, që t’u japë hir atyre që dëgjojnë.
³⁰ Mos e hidhëroni Frymën e Shenjtë të Perëndisë, me të cilin jeni vulosur për ditën e shpengimit.
³¹ Le të spastrohet prej jush çdo pikëllim, zemërim, mëri, bërtitje dhe sharje, bashkë me çdo ligësi.
³² Me njëri-tjetrin të jeni të mirë, zemërbutë, duke e falur njëri-tjetrin, ashtu siç ju ka falur edhe Perëndia në Krishtin.