1
1
Atė qė ishte qė nė fillim, atė qė kemi dėgjuar, atė qė kemi
parė me sytė tanė, atė qė e vėshtruam dhe duart tona e prekėn,
kėtė shpallim pėr Fjalėn e Jetės.
2 Jeta u shfaq; ne e kemi parė dhe dėshmojmė pėr
tė dhe jua shpallim juve jetėn e amshuar, e cila ishte me Atin dhe na
u shfaq neve.
3 Atė qė kemi parė dhe kemi dėgjuar, po jua
shpallim edhe juve, qė edhe ju tė keni shoqėrim me ne. Dhe vėrtet
shoqėrimi ynė ėshtė me Atin dhe me Birin e Tij Jezus Krishtin.
4 Ne i shkruajmė kėto, qė gėzimi ynė tė jetė i
plotė.
5 Ky ėshtė mesazhi qė kemi dėgjuar prej Tij dhe po
jua shpallim juve: Perėndia ėshtė dritė; nė Tė nuk ka fare
errėsirė.
6 Po tė themi se kemi shoqėrim me Tė dhe ecim nė
errėsirė, gėnjejmė dhe nuk jetojmė nė tė vėrtetėn.
7 Por po tė ecim nė dritėn, siē ėshtė Ai Vetė
nė dritėn, kemi shoqėrim me njėri-tjetrin dhe gjaku i Jezusit, Birit
tė Tij, na pastron nga ēdo mėkat.
8 Po tė themi se nuk kemi asnjė mėkat, gėnjejmė
veten tonė dhe e vėrteta nuk ėshtė tek ne.
9 Po tė pohojmė mėkatet tona, Ai ėshtė besnik dhe
i drejtė dhe do tė na i falė mėkatet dhe do tė na pastrojė nga
ēdo faj.
10 Po tė themi se nuk kemi mėkatuar, e bėjmė Atė
gėnjeshtar dhe fjala e Tij nuk ka vend nė jetėn tonė.
|